Κάποτε άκουσα μια παρέα Αλβανών να αποκαλούν την Ελλάδα μικρή Αμερική. Μια φίλη που ταξίδεψε στην Αμερική και περπάτησε σε αρκετές αμερικάνικες μεγαλουπόλεις που έλεγε ότι όσοι περπατούν στους δρόμους είναι οι απόκληροι, οι άστεγοι  και οι περιθωριακοί. Ο δημόσιος χώρος δεν είναι ο δρόμος ή μια πλατεία. αλλά τα μεγάλα εμπορικά κέντρα. Τις τελευταίες δεκαετίες βλέπω να συμβαίνει το ίδιο και στην Ελλάδα, τα μικρά καταστήματα υποχωρούν και τα μεγάλα εμπορικά κέντρα επεκτείνονται. Η ζωή μοιράζεται ανάμεσα στην ιδιωτική κατοικία και στα πολυκαταστήματα που έχουν αντικαταστήσει την κοινωνικότητα των παζαριών, τους περιπλανώμενους πωλητές, την επικοινωνία, τους διαλόγους, τις γεύσεις, τις μυρωδιές. Επισκέφθηκα μια φορά ένα εμπορικό κέντρο στην Αθήνα, ένιωσα πλήξη και θλίψη. Ήταν η πλήξη της πολύχρωμης αφθονίας και η θλίψη για τα αχόρταγα μάτια των ανθρώπων που είδα.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s