imagehhhgf

Αν  περιορίσουμε τη μουσική σε κλειστούς χώρους νομίζω ότι χάνεται η ταυτότητά της. Η μουσική του δρόμου είναι τέχνη της στιγμής και εναρμονίζεται με ότι συμβαίνει γύρω της. Μια αυγουστιάτικη βραδιά μ’ένα μισοφέγγαρο χρυσαφένιο δίπλα στη θάλασσα, τον κεντρικό δρόμο του Λουτρακίου, ζήσαμε μια μουσική εμπειρία του δρόμου. Ο Νίκος Τουλιάτος με τα κρουστά του ενώθηκε μουσικά με το τραγούδι της Νατάσσας- Μάρε Μουμτζίδου. Είχα την αίσθηση ότι συμμετείχα κι’ εγω και η θάλασσα και τ’ αστέρια και το φεγγάρι στους αυτοσχεδιασμούς των καλλιτεχνών. Η φωνή και οι ήχοι των κρουστών υψώνονταν με δύναμη και ομορφιά, προκαλώντας μας να λικνιστούμε και να ανασύρουμε μνήμες από παλιές αγαπημένες μελωδίες.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s