DOCUMENTA 14 Αθήνα

 

Ο καλλιτέχνης K. G. Subramanyan  παρουσιάζει το έργο του ο πόλεμος των λειψάνων.

Ο καλλιτέχνης γράφει « για κάποιους η αλήθεια είναι μία, για άλλους είναι πολλές κι όμως όλοι επινοούν ειδικά σήματα και σύμβολα, τελετουργίες και φυλαχτά για να αποδείξουν τη θεμελιώδη μοναδικότητα της. Ωστόσο με το πέρασμα του χρόνου όλα αυτά παύουν να επιτελούν τον σκοπό τους, γίνονται αδιαπέραστα και ιδιωτικά αντί να οδηγούν τον άνθρωπο σ’ένα όραμα της απόλυτης αλήθειας κάνουν το αντίθετο, απομακρύνουν τους ανθρώπους μεταξύ τους και προκαλούν ανόητες διαμάχες.

DOCUMENTA 14 Αθήνα

Μάσκες του υποθαλάσσιου βασιλείου.

Ο Beau Dick αναπαριστά διάφορες μορφές του υποθαλάσσιου βασιλείου, απο τον αρχηγό Komokwa που έχει το προσωνύμιο χαλκοποιός έως το ποντίκι που πρωτοείπε οτι το ανώτερο επίπεδο της θάλασσας μπορεί να ανοίξει και απο κάτω να αποκαλυφθεί ένας κόσμος γεμάτος πλούτη.

DOCUMENTA 14

DOCUMENTA 14

Κορυφαίο πολιτιστικό γεγονός

Το 1955 διοργανώθηκε για πρώτη φορά στο Κέσελ της Γερμανίας η έκθεση μοντέρνας τέχνης documenta. Φέτος για πρώτη φορά η 14η documenta διοργανώνεται ταυτόχρονα στο Κάσελ και την Αθήνα. Φιλοξενεί πολλές και πολύ ενδιαφέρουσες καλλιτεχνικές εκφράσεις  χρησιμοποιώντας την πλεονεκτική μεσογειακή θέση της Αθήνας ως σταυροδρόμι πολιτισμών.

Οι εκθεσιακοί χώροι και τα δρώμενα γίνονται σε θέατρα, μουσεία, βιβλιοθήκες, κινηματογράφους, βιβλιοθήκες, πάρκα, σημαντικές ιστορικές τοποθεσίες, δρόμους, πλατείες.

Τα βίντεο που θα δείτε είναι από την έκθεση documenta στο Εθνικό μουσείο σύγχρονης τέχνης ( πρώην εργοστάσιο Φιξ στη Συγγρού).

Ξεκινάμε με έργα του καλλιτέχνη  Beau Dick  με θεματική τις μάσκες.

Οι μάσκες συνδέονται με τελετουργικά. Η τελετουργία kwakwa kawakw Allakim  επικεντρώνεται στην ιστορία ενός αγοριού που δραπετεύει στο δάσος όταν βιώνει την απόρριψη της οικογένειας του, εκει βρίσκει καθοδήγηση και βοήθεια από τον αγριόγαλο και άλλους φύλακες αγγέλους και  μαθαίνει τα τραγούδια τους και τους χορούς τους.

Οι μάσκες  Allakim έχουν ένα συγκεκριμένο κύκλο ζωής, τις χρησιμοποιούν σε τέσσερις χορούς στην τελετή ποτλατς και στην συνέχεια τις καίνε, δεν πρόκειται όμως για καταστροφική τέχνη. Η καύση γεννά την ανάγκη να δημιουργούν νέες μάσκες, ετσι συντηρούνται ζωντανές οι ιστορίες, οι χοροί και τα τραγούδια.

Εγώ νομίζω ότι ξέρω

 

Εσύ νομίζεις ότι ξέρεις

Αυτοί νομίζουν ότι ξέρουν

Πριν από αρκετά χρόνια πέθανε ο άνδρας μιας γειτόνισσας μου και πήγα στην κηδεία, η χήρα σπάραξε στο κλάμα, επειδή ήταν πολύ εξαντλημένη προσφέρθηκα να την πάω σπίτι της με το αυτοκίνητο μου. Στη διαδρομή μου εκμυστηρεύτηκε ότι δεν έκλαιγε για τον άνδρα της αλλά για τα τόσα χρόνια που χαράμισε μαζί του.

« αχ, παιδάκι μου, χαράμισα τα καλύτερα χρόνια μου μαζί του» μου είπε με αναστεναγμό.

Επίσης μια άλλη προσφιλής ατάκα είναι « όλοι οι άνδρες είναι τα ίδια γουρούνια» (εδώ την ακούνε και τα καψερά τα γουρουνάκια),  «όλες οι γυναίκες είναι ίδιες», όπως επίσης και το χιλιοειπωμένο « μια γυναίκα με κατέστρεψε», « αυτός ο άνδρας ήταν η καταστροφή μου», « με τελείωσε». Άλλωστε υπάρχει και μια μεγάλη ανθολογία καψουροκαστροφικών λαικών ασμάτων.

Πόσο εύκολα λοιπόν μπορεί να βρεθεί ο φταίχτης και συμπτωματικά είναι πάντα ο άλλος.

Τι βολική τακτοποίηση, πόσο αριστοτεχνικά μπορεί κάποιος να ξεγλιστρήσει από τον εαυτό του.

Και αυτή η « τακτοποίηση» σημαίνει  ότι συνεχώς συσσωρεύονται και αποθηκεύονται μέσα μας απογοητεύσεις, προδοσίες, απορρίψεις, αποτυχίες , καταστροφές. Είναι σαν να αποθηκεύει κάποιος μέσα στο σπίτι του συνεχώς σκουπίδια τα οποία κάθε τόσο τα ψεκάζει με αρωματικό σπρέυ για να δίωξει τη δυσωδία τους, ακριβώς το ίδιο κάνει και ο νους, λειτουργεί σαν σπρέυ αναισθητικό στην προσπάθεια του να μας προστατεύσει απ’όλα αυτά τα αρνητικά συναισθήματα.

Και τι γίνεται όλο αυτό το σκουπιδαριό;

Ένας συμπαγής τοίχος φοβικών πεποιθήσεων που καταλήγουν σε αφορισμούς

Οι γυναίκες είναι επικίνδυνες

Οι άνδρες είναι αναξιόπιστοι

Οι άνδρες ζούνε στην κοσμάρα τους

Δεν πρέπει να εμπιστεύομαι κανένα

Η ζωή είναι σκληρή και άδικη

Αυτός είναι υπεύθυνος για την δυστυχία μου

Αυτή είναι υπεύθυνη για την δυστυχία μου

Μην ερωτευτείς ανεξάρτητη γυναίκα

Η καλοσύνη βλάπτει

Δεν υπάρχουν άνδρες

Ο κατάλογος είναι μακρύς, προσθέστε και εσείς  και άλλες.

Αυτές οι πεποιθήσεις είναι ένας σύντομος και σίγουρος τρόπος για να χάσει κάποιος τη επαφή με τον αληθινό του εαυτό.

Τι θα γινόταν αν βάζαμε ένα ερωτηματικό σε κάθε πεποίθηση μας;

Τι θα γινόταν αν απλά λέγαμε ΔΕΝ ΞΕΡΩ .

ΔΕΝ ΞΕΡΩ δηλαδή      Υπάρχω συνεχώς ως μαθητής

Δεν αντιδρώ αυτόματα και ανακλαστικά

Υπάρχω σαν γάργαρο καθαρό ποταμάκι

Φρέσκο και καινούργιο κάθε μέρα

Και αυτό το ποταμάκι θα μας ψιθύριζε « κανένας άνθρωπος δεν έχει την δύναμη να σας βλάψει εάν εσείς δεν το επιτρέψετε ( εξαιρούνται οι περιπτώσεις ακραίας σωματικής και σεξουαλικής κακοποίησης) γιατί οτι  σας συμβαίνει είναι δική σας επιλογή, εσείς είσαστε ουσιαστικά οι δημιουργοί της πραγματικότητας σας, οι δημιουργοί όσων σας συμβαίνουν, εσεις έχετε την πλήρη ευθύνη για όσα σας συμβαίνουν , όχι ο άλλος. Και  τότε  συμβαίνει σε μια σχέση να κερδίζουν όλοι και κανείς να μην χάνει».

Δυσκολευόμαστε να πιστέψουμε ότι η ζωή είναι μια καθημερινή ευλογία και ότι μπορούμε να αλλάζουμε τις πεποιθήσεις μας όποτε θέλουμε. Γι’αυτό μας διαφεύγουν πολλά όμορφα πράγματα που συμβαίνουν γύρω μας καθημερινά.

Οι σχέσεις μας με τους άλλους είναι και η μεγάλη πρόκληση για να δημιουργήσουμε αυτές τις δυνατότητες.

Οι ευλογίες που μας στέλνει η ζωή είναι εκεί μπροστά μας, έρχονται, τις βλέπετε;

Διαδικτυακές σχέσεις

εςσζ

Σήμερα ζούμε σε μια διαδικτυακή κοινωνία συνεχώς αναπτυσσόμενη και διευρυνόμενη. Για εκατομμύρια ανθρώπους  η σύνδεση τους με τους άλλους περνάει μέσα από το διαδίκτυο το οποίο αρχίζει να εξελίσσεται σε κυρίαρχο μέσο επικοινωνίας.  Έτσι αναδύθηκε η νέα κουλτούρα των διαδικτυακών σχέσεων, κοινότητες μέσα από τις οποίες οι άνθρωποι ουσιαστικά αναζητούν συναισθηματικό φαγητό.

Στην αρχή μοιάζει με την πραγματική ζωή, δίνει πολλές ευκαιρίες για συζητήσεις και ανταλλαγές, στην συνέχεια όμως έρχεται η συνειδητοποίηση ότι αυτό είναι μια απομίμηση της ζωής και μάλιστα κακή απομίμηση γιατί μακροπρόθεσμα μεγαλώνει την αποξένωση, αποσυνδέει τους ανθρώπους από την πραγματική ζωή, δημιουργεί και ενισχύει τα προσωπεία και τις εικονικές σχέσεις.

Πολλοί άνθρωποι μπαίνουν σε φαντασιακές ερωτικές αισθησιακές σχέσεις που τους προσφέρουν μια ασφαλή και εξ αποστάσεως ευχαρίστηση χωρίς δεσμεύσεις, υποχρεώσεις, ευθύνες. Είναι τέλειες κρυψώνες αλλά και τέλειες παγίδες γιατί οι φαντασιακές σχέσεις είναι η εγκατάλειψη του εαυτού, φαίνεται ότι στο μέλλον οι ψυχολόγοι θα έχουν ολοένα και συχνότερα περιστατικά διαδικτυακών ερώτων, ουσιαστικά δηλαδή αποπροσωποποιημένων σχέσεων.

Οι σχέσεις είναι ένα υπαρξιακό βίωμα που το ζούμε με όλες μας τις αισθήσεις και που μέσα από αυτό αποκτούμε την εμπειρική κατανόηση του εαυτού μας και του νοήματος της ζωής μας. Είναι η πιο στοργική πράξη προς τον εαυτό μας.

Η ζωή είναι συναρπαστική

 

omdsqpmvcxzw,bzdξηγ-iyre8gvc

Η ζωή είναι ένα συναρπαστικό ταξίδι αυτοανακάλυψης και δημιουργίας γιατί όμως εμείς οι άνθρωποι την βιώνουμε ως δύσκολη και σκληρή;

Γιατί την βιώνουμε συνεχώς ως ελλειμματική και δεν συνειδητοποιούμε τον πλούτο μας, είμαστε παγιδευμένοι στην ιδέα της έλλειψης. Η ζωή μας μοιάζει με τους οικονομικούς δείκτες  που πάντα πρέπει να έχουν ανοδική πορεία και που συνεχώς μας παρακινούν  για « ακόμα πιο ψηλά», « ακόμα πιο πολλά», και  μας κρατούν σε αναμμένα κάρβουνα  υπενθυμίζοντας κάθε τόσο « ο χρόνος τρέχει», « μην χάνεις τον χρόνο σου», « τρέξε, κέρδισε, απόκτησε, ξόδεψε».

Και όλη αυτή η αντίληψη για την ζωή μας δεν υπονομεύει μόνο την προσωπική μας ευζωία αλλά και ολόκληρου του πλανήτη γιατί παράγει δυστυχία, δυστυχία για όλους.

Η κοινή λογική είναι μια επικίνδυνη προκατάληψη.

Αυτή η κοινή λογική που λέει ότι πρέπει να αναπτυσσόμαστε  συνεχώς για να επιβιώσουμε  και που δημιουργεί ακατάπαυστα ανικανοποίητες επιθυμίες, εθισμούς, αίσθημα στέρησης και αποτυχίας, εξαρτήσεις, απληστία, είναι ουσιαστικά μια επικίνδυνη προκατάληψη γιατί παράγει δυστυχία.

Αυτή την λογική πρέπει να σταματήσουμε να την θρέφουμε, ας αρχίσουμε να την σαμποτάρουμε, να την υπονομεύουμε κάνοντας στην καθημερινή μας ζωή μικρά  αλλά στην ουσία μεγάλα επαναστατικά βήματα

  • Να εκτιμάμε αυτά που έχουμε
  • Να δουλεύουμε λιγότερο και αυτό να γίνει αίτημα κοινωνικό
  • Να καταναλώνουμε λιγότερο
  • Να μειώσουμε την κατανάλωση ζωικών προιόντων, αυτό θα δημιουργήσει τεράστια περιβαλλοντικά οφέλη , στην υγεία μας και στην οικονομία.
  • Να μην αγοράζουμε προιόντα που κατασκευάζονται από άγρια ζώα.
  • Να μην καταναλώνουμε κρέας άγριων ζώων , προιόντα από φάλαινες, δελφίνια.
  • Να μην καταναλώνουμε τροφές που προέρχονται από βιομηχανοποιημένες κτηνοτροφικές μονάδες.
  • Να μην καταναλώνουμε μεταλλαγμένες τροφές
  • Να επιλέγουμε προιόντα από βιολογικές καλλιέργειες
  • Δεν επισκεπτόμαστε ζωολογικούς κήπους και δεν πηγαίνουμε σε τσίρκο που εκμεταλλεύονται ζώα.
  • Συμμετέχουμε στην ανακύκλωση, στηρίζουμε πολιτικές που προωθούν τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.
  • Να μην γινόμαστε θύματα παραπλανητικών διαφημίσεων, να αντικαθιστούμε τις συσκευές μας μόνο όταν δεν επιδιορθώνονται
  • Να είμαστε ενημερωμένοι πολίτες, να φιλτράρουμε κάθε πληροφορία και ενημέρωση που λαμβάνουμε από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.
  • Να στηρίζουμε τα κινήματα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, φιλειρηνικά, αλληλεγγύης και κινήματα πνευματικής αφύπνισης.
  • Να φροντίζουμε τον εαυτό μας, να τον αγαπάμε, να μην ζούμε για τους άλλους, να μην προσπαθούμε να γίνουμε ή να δείξουμε ότι είμαστε κάτι άλλο από αυτό που είμαστε, να μην ανταγωνιζόμαστε,  να συμπονούμε, να μοιραζόμαστε, να σεβόμαστε την ελευθερία του άλλου, να είμαστε δύναμη δημιουργίας.
  • Και τέλος ας στοχαστούμε πάνω σε αυτό « η μεγαλύτερη δυστυχία δεν είναι η έλλειψη και η φτώχεια αλλά η διαθεσιμότητα και η αφθονία».

 

 

 

 

Ερωτας θάνατος

poiuytξνβωωψχ

Ο έρωτας και  ο θάνατος είναι οι κορυφαίες στιγμές που ο άνθρωπος δεν μπορεί να ελέγξει.

Μέσα από τον έρωτα παίρνουμε την πρώτη γεύση θανάτου, όπου διαλύεται η απατηλή παντοδυναμία μας, όπου η ατομικότητα μας εξαφανίζεται, όπου παραδίδουμε τον εγωισμό μας. Γι’αυτό άλλωστε ο έρωτας είναι μια συγκλονιστική εμπειρία ταπεινότητας. Και αυτ’η η εμπειρία μας προετοιμάζει  και για τον βιολογικό μας θάνατο. Όσοι  περνάμε άφοβα μέσα από τον έρωτα στέκονται και άφοβα μπροστά στο θάνατο.

Η κατανόηση του εαυτού μας και η κατανόηση των άλλων βασίζεται και φανερώνεται στην σχέση που έχουμε με την θνητότητα και την ερωτικότητα. Όταν ο έρωτας αντιμετωπίζεται ως απειλή τότε και ο θάνατος θα στέκει απέναντι μας απειλητικά. Όταν ο έρωτας βιώνεται  ως υπερβατική ανάσταση τότε και ο θάνατος θα είναι μια υπερβατική ανάσταση. Και επιπλέον ο έρωτας αυτός διαχέεται μέσα σε κάθε στιγμή και δράση της καθημερινότητας  και  ταυτόχρονα ο θάνατος γίνεται μια συνεχής πρόκληση και πρόσκληση να ζήσουμε τη ζωή μας στο έπακρο.

Οι ανεκπλήρωτοι έρωτες είναι οι πιο οδυνηρές καταστάσεις γιατί ακυρώνουν  την βιωματική σχέση, όμως η κατανόηση και η αποδοχή των ορίων της δύναμης μας και των ορίων που βάζει η Θεία θέληση έχουν δύναμη απελευθερωτική που μπορεί να ηρεμήσει την ψυχή.

Τελετουργικά

πλ,ες;π;νμθτθυτρςοερς;β

Τα τελετουργικά είναι ζωτικής σημασίας όχι μόνο για την επιβίωση μας αλλά και για την πνευματική μας υγεία, είναι οικουμενικές αξίες που σηματοδοτούν το πέρασμα μας σε διάφορα στάδια της ζωής μας.

Το τελετουργικό του θανάτου

Το τελετουργικό του θανάτου είναι ένα από τα σημαντικότερα και ουσιαστικότερα βιώματα γιατί έχει να κάνει με την ψυχολογική μας ευημερία. Σήμερα οι περισσότεροι άνθρωποι στην Δυτικό κόσμο πεθαίνουν στα νοσοκομεία. Φαίνεται ότι η σύγχρονη κοινωνία να προσπαθεί ανόητα να αποφύγει να έρθει αντιμέτωπη με την αναπόφευκτη και φυσική εξέλιξη της ζωής. Οι άνθρωποι πλέον στη Δύση δεν βιώνουν την απώλεια και τον θάνατο με τον παραδοσιακό και φυσικό τρόπο όπως έκαναν οι πρόγονοί μας. Το παραδοσιακό τελετουργικό του θανάτου ήταν ουσιαστικά μια καθαρτήρια διαδικασία η οποία διευκόλυνε ( μοιρολογίστρες) την αποφόρτιση της θλίψης και έδινε ουσιαστικά χρόνο στους ανθρώπους να βιώσουν τον ψυχικό πόνο και ταυτόχρονα να μοιραστούν αυτό το συναίσθημα με τους άλλους. Σήμερα γίνονται όλα τυποποιημένα και βιαστικά, ο σύγχρονος άνθρωπος δεν δίνει χρόνο στον εαυτό του να αισθανθεί  και να βιώσει  το συναίσθημα της απώλειας, βιάζεται να επιστρέψει στην καθημερινότητα του. Τα εννιάμερα, τα σαράντα, τα ψυχοσάββατα είναι μικρά τελετουργικά που μας βοηθούν να διασχίσουμε με ασφάλεια τα δύσκολα μονοπάτια της απώλειας και του ψυχικού πόνου.

Το τελετουργικό του παιχνιδιού

Το τελετουργικό του παιδικού παιχνιδιού είναι επίσης μια εμπειρία μεγάλης σημασίας. Το παιχνίδι στο δρόμο, στην γειτονιά και στις πλατείες έχει εκλείψει στις μεγάλες πόλεις και αυτό είναι μια μεγάλη πολιτισμική απώλεια γιατί ουσιαστικά αυτό το παιχνίδι  ήταν ένα μεγάλο σχολείο, μια προετοιμασία για την ενήλικη ζωή που γινόταν με φυσικό και αυθόρμητο τρόπο.

Το παιχνίδι είναι τόσο παλιό όσο και τα πρώτα βήματα του ανθρώπου πάνω σ’αυτόν τον πλανήτη, η ζωή είναι ένα παιχνίδι και δεν θα μπορούσε να εξελιχθεί χωρίς το πνεύμα του παιχνιδιού.

Πνευματικό τελετουργικό

Στην Ιαπωνία υπάρχει ένα σπουδαίο τελετουργικό, η τελετή του τσαγιού. Το τελετουργικό αυτό είναι ουσιαστικά μια πνευματική εμπειρία  για τις αξίες και ο νόημα της ζωής. Κάποιοι εθνολόγοι υποστηρίζουν ότι είναι αντίστοιχη με την εμπειρία της Θείας Λειτουργίας των Χριστιανών. Κάθε τι σε αυτή την τελετή έχει σημασία, το ακανόνιστο σχήμα της κούπας, ο πολύ αργός τρόπος παρασκευής  του τσαγιού, το άρωμα του τσαγιού που αναδύεται, η σιωπή κατά την διάρκεια της παρασκευής και κατανάλωσης του αφεψήματος, ο λιτός χώρος, όλα αυτά βοηθούν τους ανθρώπους να μειώσουν τα άγχη τους , τις ανησυχίες τους , το εγώ τους, και να επικεντρωθούν στην εσωτερική αρμονία και γαλήνη.

Τελετουργικό φιλοξενίας

Για να καταλάβει κάποιος τη βαθύτερη φύση της αραβικής φιλοξενίας πρέπει να γνωρίσει το τελετουργικό της φιλοξενίας των Βεδουίνων της ερήμου.

Οι βεδουίνοι σύμφωνα με τον κώδικα τιμής της ερήμου προστατεύουν  και δίνουν πολλά προνόμια στον φιλοξενούμενο τους. Ετσι ο φιλοξενούμενος αναπτύσσει  δεσμούς με τους οικοδεσπότες και μετέχει στο γεύμα ως μέλος της κοινότητας. Το τελετουργικό περιλαμβάνει μια φωτιά την οποία ο οικοδεσπότης κρατάει αναμμένη όλο το βράδυ για να δείξει ότι ο φιλοξενούμενος είναι καλοδεχούμενος, δεν ρωτά ποτέ ο όνομα του, ούτε  για τον σκοπό του ταξιδιού του. Ο φιλοξενούμενος καλείται να τιμήσει το γεύμα, ο οικοδεσπότης κάθεται δίπλα του χωρίς να τρώει ο ίδιος, και διαλέγει τα καλύτερα κομμάτια φαγητού για τον φιλοξενούμενο, τον συντροφεύει συνεχώς μέχρι να πάει για ύπνο. Κατά την αναχώρηση σφάζεται ένα μικρό ζώο  και με το αίμα του γράφεται πάνω στην καμήλα του φιλοξενούμενου το διακριτικό σύμβολο της φυλής που τον φιλοξένησε.

Ένα τελετουργικό αφρικάνικης προέλευσης στη Δύση

Ένας καθολικός ιεραπόστολος που είχε εργαστεί στην Αφρική γνώρισε την θεραπευτική παραδοσιακή πρακτική των Ζουλού από την οποία εμπνεύστηκε μια θεραπευτική τεχνική βασισμένη στην οικογενειακή ψυχή. Η θεραπεία αυτή επιλύει ανεπίλυτα προβλήματα που αφορούν σε τρεις ή τέσσερις  γενιές προγονικές και τα οποία μεταφέρονται και στις επόμενες γενιές επηρεάζοντας τις σχέσεις  όλων των μελών της οικογένειας.  Το τελετουργικό αυτό ονομάζεται  συστημική αναπαράσταση . Οι άνθρωποι κατά την διάρκεια αυτής της θεραπευτικής διαδικασίας , σαν να βρίσκονται σε θεατρική σκηνή, παίζουν  διάφορους ρόλους είτε των μελών της οικογενείας τους είτε των προγόνων τους και μέσα από αυτή την δυναμική αναπαράσταση  βιώνουν  συναισθήματα που ζητούν επίλυση. Ετσι σπάει  ο φαύλος κύκλος το πόνου, των ασθενειών ,των ατυχημάτων, των προβληματικών σχέσεων που εμποδίζει την αγάπη να εκφραστεί.

Τελετουργικό του θυμού

Όταν οι Εσκιμώοι θύμωναν και οργίζονταν έπαιρναν ένα κόκκαλο ζώου έβγαιναν από το ιγκλού και προχωρούσαν διανύοντας τόση απόσταση όση χρειαζόταν για να ξεθυμάνει ο θυμός τους, μετά έμπηγαν το κόκκαλο μέσα στο χιόνι  και γύριζαν πίσω.

Τελετουργικές κινήσεις

Ο χορός της ψυχής

Στην αρχαία Κίνα υπήρχε μία κινησιολογική καθαρτική  τελετουργία για το πένθος, αυτός που πενθούσε εκτελούσε μία σειρά από εθιμοτυπικά πηδηματάκια που εξέφραζαν όχι μόνο την θλίψη του  αλλά η κίνηση αυτή ήτα μια μίμηση των δύο κόσμων της ζωής και του θανάτου, συμβόλιζε την μετάβαση και τον αποχωρισμό.

Ο εκστατικός χορός των δερβήσιδων ήταν μια θρησκευτική εμπειρία μετάβασης σε μια άλλη κατάσταση συγχώνευσης με το θείο.

Καλοσύνη

κορεςνβμ

Υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν το καλό με την σκέψη ότι η ζωή κάποτε θα τους το ανταποδώσει. Η καλοσύνη όμως δεν έχει σχέση με ανταλλάγματα, δεν είναι μια πράξη επίδειξης, προσποίησης, καθωσπρεπισμού, δεν διατυμπανίζει τις προθέσεις της και τις πράξεις της, δεν λαχταράει την επιδοκιμασία των άλλων και την επιβράβευση.

Η καλοσύνη είναι ταπεινή, αθόρυβη, σιωπηλή.

Η ανταμοιβή εμπεριέχεται στην καλοσύνη, ενυπάρχει στις προθέσεις μας και τις πράξεις μας, η ανταμοιβή και η καλοσύνη είναι αξεχώριστες, είναι ένα και το ίδιο πράγμα.

Κοιτάζοντας  την φωτογραφία ας στοχαστούμε για την καλοσύνη του λουλουδιού, για την καλοσύνη της μέλισσας,  για την καλοσύνη, η φύση έχει όλες τις απαντήσεις.

Είμαστε η φωνή των ζώων

Είμαστε οι συνειδητές επιλογές μας

Πριν φάτε το κομμάτι που έχετε στο πιάτο σας σκεφτείτε ότι αυτό προήλθε από ένα ζώο που έχει κακοποιηθεί βάναυσα, που ζει  σε συνθήκες αιχμαλωσίας μέσα σε εγκαταστάσεις που δεν μπαίνει ήλιος και καθαρός αέρας, που έχει φάει αντικαταθλιπτικά για να αντέξει την αιχμαλωσία του, που έχει φάει αυξητικές ορμόνες  για να είναι γρήγορα παραγωγικό, που  παίρνει προληπτικά  αντιβιοτικά για να μην  αρρωσταίνει.

Η ευτυχία και ευζωία δεν είναι κάτι που αφορά μόνο στον άνθρωπο αλλά και κάθε άλλο πλάσμα πάνω σ’αυτόν τον πλανήτη. Το θαύμα της ζωής είναι μια κοινή οικουμενική αξία για όλους τους κατοίκους αυτής της Γης. Ο ανθρωπισμός που δεν περιλαμβάνει και τον σεβασμό των δικαιωμάτων των ζώων αυτοακυρώνεται.

Την Κυριακή 19 Μαρτίου  2017 στο Μοναστηράκι , στο κέντρο της Αθήνας έγινε συγκέντρωση διαμαρτυρίας για τα δικαιώματα των ζώων,  το κίνημα αυτό έχει μεγάλη δυναμική και αναπτύσσεται θεαματικά σε ολόκληρο τον δυτικό κόσμο.