Οργή

Μπορούμε να ελέγχουμε τα ακραία συναισθήματα μας;

Ναι μπορούμε κάθε φορά που επιλέγουμε τι θα αποδεχτούμε και τι θα απορρίψουμε από την συμπεριφορά μας, κάθε φορά που επιλέγουμε να απαλλαγούμε από την παλιά συνηθισμένη αντίδραση και συμπεριφορά μας, κάθε φορά που συνειδητοποιούμε ότι μια ακραία συναισθηματική αντίδραση μας εξουθενώνει, μας εξαντλεί, κάθε φορά που αντιλαμβανόμαστε ότι δεν χρειάζεται να έχουμε πάντα δίκιο.

Η οργή

Οι νευροβιολόγοι υποστηρίζουν ότι ο εγκέφαλος μας συνεχώς αναδιαμορφώνεται και προσαρμόζεται σε αυτό που εμείς θέλουμε. Αυτό σημαίνει ότι μπορούμε να « σβήσουμε» μια αυτόματη αντίδραση ακραίου συναισθήματος όπως είναι η οργή.

Όταν κάποιος θυμώνει και πριν ο θυμός του εξελιχθεί σε οργή, αρχίζει εκείνη τη στιγμή να συνειδητοποιεί αυτό που αισθάνεται και από πού πηγάζει και που μπορεί να τον οδηγήσει η οργή του, τότε εκείνη τη στιγμή αρχίζει να αποκτά έλεγχο και να αποστασιοποιείται από το θυμό του. Και όπως λένε και οι νευροεπιστήμονες η καινούργια αντίδραση και η αλλαγή στη συμπεριφορά δίνει εντολή στον εγκέφαλο να επινοήσει νέα τακτική ενεργοποιώντας την νοημοσύνη, την διάνοια.

Αυτοθεραπεία και εγκέφαλος


Είναι ευλογία το ότι μπορούμε να κάνουμε συνειδητές επιλογές στη ζωή μας, όπως για παράδειγμα να διατηρήσουμε την φιλομάθεια μας, την δημιουργικότητα  μας, την αισιοδοξία μας. Αυτές οι αποφάσεις ενισχύουν την υγεία του εγκεφάλου μας και λειτουργούν ακόμη και θεραπευτικά.

Μία ασθενής μνήμη μπορεί να γίνει πάλι ισχυρή όταν κάποιος αυτοεκπαιδευτεί  να κάνει θετικές σκέψεις και να επαναφέρει στη ζωή του τον ενθουσιασμό για τη ζωή. Γιατί απλά εμείς είμαστε το αφεντικό του εγκεφάλου μας , ο νους μας είναι εκείνος που δίνει τις εντολές και οδηγίες στον εγκέφαλο μας και αυτό σημαίνει ότι δεν δεχόμαστε παθητικά ότι μας συμβαίνει στη ζωή μας. Εμείς επιλέγουμε τι θα δεχτούμε και τι θα απορρίψουμε , κάθε σκέψη είναι και μια οδηγία προς τον εγκέφαλο μας,  εμείς διαμορφώνουμε την πραγματικότητα μας.

Ο εγκέφαλος μας συνεχώς προσαρμόζεται σε αυτό που εμείς θέλουμε στη ζωή μας.

Αυτοθεραπεία και εγκέφαλος

Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τον εγκέφαλο μας αυτοθεραπευτικά;  ΝΑΙ

Το σώμα μας φανερώνει την προσωπική μας ιστορία. Ο νευρολόγος Ρ. Ντίπακ είπε « αν θέλεις να μάθεις πως θα είναι το σώμα σου στο μέλλον παρατήρησε τις σκέψεις σου σήμερα».

Το σώμα μας και το πνεύμα μας συνεργάζονται, είναι στενοί σύμμαχοι. Η προσωπική μας βιογραφία είναι η προσωπική μας  βιολογία γιατί όλες οι εμπειρίες που έχουμε ζήσει στην ζωή μας καταγράφονται στο σώμα μας, στα κύτταρα μας.

Όταν λοιπόν ο νους μας ( οι σκέψεις μας) χωρίς φόβο, απελπισία και αμφιβολίες πιστέψει ότι μπορεί να λειτουργήσει οτιδήποτε θεραπευτικά για το σώμα τότε στέλνει στον εγκέφαλο μήνυμα που ενεργοποιεί το θεραπευτικό του σύστημα.

Σχετιζόμενοι με τον εγκέφαλο μας


Οι νευροεπιστήμονες υποστηρίζουν ότι ο εγκέφαλος μας εξελίσσεται συνεχώς και ότι έχει ένα τεράστιο απόθεμα δημιουργικότητας, , χιλιάδες νέα εγκεφαλικά κύτταρα γεννιούνται συνεχώς. Οι ερευνητές που μελετάνε τον εγκέφαλο εκπλήσσονται από τις δυνατότητες και την πολυπλοκότητα του. Και αυτό σημαίνει ότι μπορούμε να του ζητάμε συνεχώς  και εκείνος να μας προσφέρει συνεχώς.

Αυτό όμως που κάνουμε συνήθως είναι να περιορίζουμε τις δυνατότητες που έχουμε για αλλαγές στη ζωή μας, είμαστε διστακτικοί, αντιστεκόμαστε στο καινούργιο, δεν έχουμε εμπιστοσύνη στον εαυτό μας ότι θα τα καταφέρουμε, είμαστε προσκολλημένοι σε παλιές συνήθειες. Με αυτό τον τρόπο βάζουμε όρια και περιορίζουμε τις δυνατότητες του εγκεφάλου μας, όταν για παράδειγμα  λέμε « δεν έχω καλή μνήμη δεν μπορώ να απομνημονεύσω ένα κείμενο»  τότε εκπαιδεύουμε τον εγκέφαλο μας να έχει περιορισμένες προσδοκίες . Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι ο εγκέφαλος μας προσέχει τι λέμε και ανταποκρίνεται άμεσα,  η μνήμη παραμένει άθικτη όταν προσδοκούμε ότι θα έχουμε καλή μνήμη, ακόμη και αν ξεχνάμε κάτι αποφεύγουμε να φοβόμαστε και να κατηγορούμε τον εαυτό μας.

Αλλάζοντας τη σχέση με τον εγκέφαλο μας αλλάζουμε τη ζωή μας και ανακαλύπτουμε τις κρυμμένες δημιουργικές μας δυνάμεις.

Παραδοσιακοί σπόροι συνέντευξη με την Βάσω Κανελλοπούλου

Γιατί έχουμε ανάγκη τους παλιούς παραδοσιακούς σπόρους;

Γιατί   είναι   θρεπτικοί, έχουν  ωραίο   άρωμα  και  γεύση  και  είναι  ελεύθεροι νομικών δικαιωμάτων   δηλαδή   αποτελούν   κοινό  αγαθό  και  μπορούμε να  τους φυτεύουμε  και  να   τους  αναπαράγουμε   όποτε  θέλουμε.  Αυτό  είναι πολύ σημαντικό  καθώς   ο  αγρότης   μπορεί να  κρατήσει   ελεύθερα  σπόρο  από   τη σοδειά του  και  να  τον σπείρει  την επόμενη  χρονιά χωρίς να πληρώνει δικαιώματα  σε εταιρίες.   Επιπλέον,  οι  παραδοσιακού τύπου σπόροι    αποτελούν  εγγύηση για την επισιτιστική  μας ασφάλεια στο   άμεσο  μέλλον,  επειδή  διαθέτουν  ευρεία   γενετική βάση   που τους δίνει  τη δυνατότητα να  προσαρμόζονται  σε νέα   κλιματικά δεδομένα.  Είναι  επομένως    πολύτιμοι   για την ανθρωπότητα  σε  περίοδο  κλιματικής   αλλαγής, είναι πολύτιμοι για τη  διατήρηση της διατροφικής βιοποικιλότητας.  Είναι  επίσης ανθεκτικοί,    γι’ αυτό είναι  κατάλληλοι  για  την ήπια γεωργία   και  βέβαια για  τη βιολογική γεωργία  καθώς δεν απαιτούν  μεγάλες  εισροές φυτοπροστασίας.   Δυστυχώς  πολλές  παλιές  παραδοσιακές  ποικιλίες έχουν χαθεί  δηλαδή  δεν καλλιεργούνται  πια.          

Οι παραδοσιακού  τύπου σπόροι δεν είναι μόνον  παλιοί  μπορεί να είναι και νέοι, διότι  οι καλλιεργητές  έχουν  τη δυνατότητα  να  δημιουργήσουν     και  καινούριες  ποικιλίες   που  οι σπόροι τους    θα   έχουν αντίστοιχα  χαρακτηριστικά.

Σήμερα την αγορά έχουν κατακλύσει τα υβρίδια, οι εμπορικοί σπόροι, πότε άρχισε η παραγωγή τους και πως επηρεάζουν την υγεία μας;

Πράγματι την  αγορά  σπόρων  την  έχουν  κατακτήσει   οι εμπορικοί  σπόροι  δηλαδή   αυτοί  που  πωλούνται  κυρίως  από   ιδιωτικές   εταιρίες  οι  οποίες  έχουν  και  νομικά  δικαιώματα  επί του  σπόρου. Σε  αυτή  την  περίπτωση, ακόμα και αν ο καλλιεργητής  κρατήσει  σπόρο  από  τη  σοδειά του, είναι υποχρεωμένος  να  πληρώσει  την εταιρία  που κατέχει    το νομικό  δικαίωμα.  Η παραγωγή τους  άρχισε  στην αρχή  του  προηγούμενου  αιώνα   αλλά  εντατικοποιήθηκε   μετά  το 1960.  Συγκριτικές  επιστημονικές  μελέτες    μεταξύ  παραδοσιακών και   εμπορικών σπόρων δεν είναι πολλές  αλλά  αυτές που έχουμε υπόψη μας   υπογραμμίζουν  τη θρεπτική ανωτερότητα των   παραδοσιακών  σπόρων. 

 Με  τη λέξη υβρίδιο υπάρχει  μια σύγχυση   διότι  ετυμολογικά σημαίνει  αποτέλεσμα διασταύρωσης διαφορετικών ποικιλιών μεταξύ τους  κάτι που αντιστοιχεί  στην συντριπτική πλειοψηφία των διατροφικών φυτών που  γνωρίζουμε σήμερα  είτε πρόκειται  για  παραδοσιακού τύπου φυτικές  ποικιλίες   ή για  εμπορικές.  Επομένως για να είμαστε πιο συγκεκριμένοι  θα μιλήσουμε   για  τα σημερινά  εμπορικά « υβρίδια  τύπου   F1» που έχουν επικρατήσει   στην περίπτωση των λαχανικών-κηπευτικών.  Αυτά    έχουν πολύ  στενή  γενετική  βάση,  κάτι  που  δεν ενισχύει την πολύτιμη βιοποικιλότητα  ούτε  βοηθά για προσαρμογή σε συνθήκες κλιματικής αλλαγής.

Τέλος οι  σπόροι   αυτοί  οι εμπορικοί είναι  μεν  παραγωγικοί με την προϋπόθεση  όμως   ότι  χρησιμοποιούνται  χημικά   λιπάσματα και φυτοφάρμακα   σε ικανές  δόσεις. Δηλαδή είναι  συνδεδεμένοι σχεδόν αποκλειστικά  στο  άρμα της χημικής γεωργίας. Οι εταιρίες που  δημιουργούν τις σχετικές εμπορικές φυτικές ποικιλίες και πωλούν τους σπόρους  τους, είναι οι ίδιες που  πωλούν και  τις χημικές εισροές. Σε πολλές δε περιπτώσεις  έχουν ολιγοπώλιο  όπως  πχ  στην Ευρωπαϊκή αγορά   όπου  το  95% των σπόρων κηπευτικών πωλείται από 5 πολυεθνικές.                  

Γιατί χάνονται οι παλιές ποικιλίες;

Έχουν  αντικατασταθεί  από τους  νέους εμπορικούς  σπόρους  και  δεν  διακινούνται  εμπορικά  από τις μεγάλες  εταιρίες  που έχουν κατακτήσει την αγορά σπόρων.    Για       τον πωλητή  προσφέρουν   πολύ μικρότερο κέρδος  γιατί  όταν ο καλλιεργητής  αγοράσει μια φορά τον  σπόρο, μπορεί στη συνέχεια να κρατά το δικό του σπόρο και να τον φυτεύει ελεύθερα  όλα τα επόμενα χρόνια.  Αντίθετα  για τον εμπορικό σπόρο που  καλύπτεται  από     νομικά δικαιώματα ο πωλητής   πληρώνεται κάθε χρονιά.   Επιπλέον  για  πολλές  παραδοσιακές φυτικές  ποικιλίες,  δεν έχουν καταγραφεί  επίσημα οι ιδιότητες τους-    αρετές και  ελαττώματα-  δηλαδή  λείπει  μια έγκυρη αξιολόγηση που θα ήταν πολύ χρήσιμη για τον καλλιεργητή.   Σε αυτά      πρέπει  να προσθέσουμε και τους  τεράστιους περιορισμούς που βάζει η ισχύουσα νομοθεσία της  ΕΕ  στην εμπορική  διακίνηση  των  παραδοσιακών  σπόρων. 

Πόσους παραδοσιακούς σπόρους έχουμε στην Ελλάδα, υπάρχει τράπεζα γενετικού υλικού σπόρων;      

Η   Ελληνική  Τράπεζα  Γενετικού  Υλικού βρίσκεται  στη Θεσσαλονίκη   και  έχει  στα ψυγεία της  15.000  δείγματα  σπόρων     φυτικών   ποικιλιών   κυρίως  παραδοσιακών.  Σε  αυτόν  τον αριθμό περιλαμβάνονται  και   οι  σπόροι  πολλών   προγόνων  των σημερινών διατροφικών   φυτών  που η επιστήμη  τους  αποκαλεί  «άγριους   συγγενείς».  Στις  τράπεζες, τα   δείγματα  σπόρων  πρέπει να  αναπαράγονται   σε τακτά    χρονικά διαστήματα  ανάλογα  με τις απαιτήσεις  κάθε  φυτικής ποικιλίας.  Πρακτικά  αυτό  δεν είναι πάντοτε  εφικτό      και    σε  αυτή  την περίπτωση     υπάρχει   μεγάλη   πιθανότητα  ο σπόρος   να αχρηστευθεί.  Βέβαια, οι τράπεζες  που κρατούν   το  γενετικό υλικό  είναι πολύτιμες  και πρέπει  να υποστηρίζονται. Εμείς  πιστεύουμε ότι  παράλληλα με τη δουλειά που γίνεται  στις τράπεζες,  ο σπόρος   πρέπει να  καλλιεργείται και να  αναπαράγεται  συνεχώς   από  πολλούς διαφορετικούς  καλλιεργητές   ώστε  σταδιακά  να προσαρμόζεται  στα νέα κλιματικά δεδομένα    και  να εξελίσσεται  στον αγρό.  Για  την επισιτιστική  μας  ασφάλεια  δεν  επαρκούν μόνο  οι συλλογές  γενετικού υλικού.                                                                                                                                                                                                                                                          

Έχουμε τον έλεγχο της διατροφής μας; ξέρουμε τι τρώμε; πως μπορούμε να γίνουμε συνειδητοί καταναλωτές;

Θεωρώ   ότι  έχουμε   μερικό έλεγχο  και  όχι  επαρκή κατά τη γνώμη μου. Η κοινωνία δεν ασχολείται  αρκετά με αυτό το θέμα ούτε  τα παιδιά στο σχολείο αποκτούν σχετική παιδεία.  Ο  αποτελεσματικός έλεγχος  της  διατροφής είναι τεράστιο θέμα και  έχουμε  κενά  στην ουσιαστική  κατανόηση της τροφικής αλυσίδας. Είναι πολύ πιο ευχάριστο  να ασχολούμαστε με συνταγές παρά   να   μαθαίνουμε  ότι  το κρέας που προέρχεται  από    έγκλειστα  ακινητοποιημένα  ζώα μπορεί  να έχει  πολλές τοξίνες  λόγω του στρες      ή πολλά αντιβιοτικά  που  προστίθενται στην τροφή τους  προκειμένου  να αντιμετωπισθούν  οι  μη φυσικές συνθήκες διαβίωσης. Για τα  υπολείμματα  φυτοφαρμάκων  και τον αμφισβητούμενο  τρόπο με  τον οποίο μετριέται  η  «ασφαλής»  τους    χρήση δεν έχουμε ιδέα, ούτε θέλουμε να  μάθουμε-δυσάρεστο θέμα κι αυτό.  Ως  καταναλωτές   δεν έχουμε μάθει  να αναζητούμε  κηπευτικά  δημητριακά  όσπρια και φρούτα από  παραδοσιακού σπόρους   παρόλο  που είναι πολύ θρεπτικά  διότι  οι  καρποί δεν είναι ομοιόμορφοι ,  όπως  εκείνοι  που προέρχονται από εμπορικούς σπόρους.  Ως καταναλωτές δεν έχουμε ιδέα  ότι    οι παραδοσιακοί σπόροι   στηρίζουν τη διατροφική μας  ανεξαρτησία καθώς είναι ελεύθεροι  από δικαιώματα.   Συμπέρασμα:  χρειάζεται  ολοκληρωμένη  διατροφική παιδεία  και  βαθειά  κατανόηση του  διατροφικού κύκλου για να προχωρήσουμε  σε  πλήρη  έλεγχο της  διατροφής μας  δηλαδή σε  αυτό  που διεθνώς αποκαλείται διατροφική κυριαρχία   ή ανεξαρτησία.               

Η νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης βοηθά στην διατήρηση των παραδοσιακών σπόρων;

Η  παρούσα  νομοθεσία  είναι  προκατειλημμένη ενάντια στους παραδοσιακούς σπόρους   και φέρει μέρος  της  ευθύνης  για  την απώλεια  πολύτιμου γενετικού υλικού.  Ο παραδοσιακός σπόρος όταν δεν καλλιεργείται, χάνεται.   Η  νομοθεσία  όμως της ΕΕ που είναι και δική μας, δεν  επιτρέπει την ελεύθερη εμπορική κυκλοφορία   του  παραδοσιακού σπόρου.  Τον περιορίζει  ποσοτικά και γεωγραφικά.  Τον  στριμώχνει   σε  ομοιομορφίες που δεν του ταιριάζουν.  Αντίθετα, υιοθετεί τα χαρακτηριστικά της στενής  γενετικής βάσης  των  εμπορικών ποικιλιών ως βασικό   κριτήριο  για   την άδεια πώλησης σπόρου .  Φανταστείτε  ότι στην Ελλάδα, μόνο μια παραδοσιακή φυτική ποικιλία είναι  γραμμένη στον επίσημο κατάλογο που επιτρέπει την πώληση του σπόρου της ποικιλίας. Αλλά ακόμα κι αυτή η ποικιλία υπόκειται  σε  ποσοτικούς κι γεωγραφικούς περιορισμούς  κάτι που δεν ισχύει για τους εμπορικούς σπόρους.       

Ευτυχώς  στο θέμα της νομοθεσίας υπάρχει  μια πρόσφατη εξέλιξη με θετική χροιά.  Μέσα στο 2018,  εγκρίθηκε  ο νέος Κανονισμός Βιολογικής Γεωργίας της ΕΕ  ο οποίος  από το 2021 και μετά  θα επιτρέπει την εμπορική διακίνηση   παραδοσιακού τύπου σπόρου   στα πλαίσια της βιολογικά πιστοποιημένης  γεωργίας. Αυτό έγινε  επειδή  είναι   πλέον αποδεκτό ότι  η πλατειά γενετική βάση του     παραδοσιακού σπόρου  αποτελεί   πλεονέκτημα γα  τις  βιολογικές καλλιέργειες  και ότι οι σημερινοί εμπορικοί σπόροι   δεν είναι εντελώς κατάλληλοι για την καλλιέργεια χωρίς χημικά.    Πρόκειται για μια καλή  αρχή   αρκεί    να εφαρμοσθεί σωστά   ( αναμένονται οι  εφαρμοστικές  διατάξεις που δεν έχουν ακόμα ανακοινωθεί) και  βέβαια να  επεκταθεί  σε όλους τους  καλλιεργητές, επαγγελματίες  και  ερασιτέχνες,  κι όχι μόνο στους πιστοποιημένους.  

Ζήτω η ατέλεια

Όλη η φύση φωνάζει ζήτω η ατέλεια εκτός απο τον άνθρωπο.

Η φύση έχει επιλέξει να είναι ατελής, διασκεδάζει να αλλάζει και να διαφοροποιείται συνεχώς, χάνει και ξαναβρίσκει την ισορροπία της αλλάζοντας ακατάπαυστα.

Το σύμπαν επίσης δεν είναι τέλειο ούτε αλάνθαστα συμμετρικό ούτε απόλυτα ενοποιημένο.

Η φύση μας βοηθά να κατανοήσουμε την σπουδαιότητα της ατέλειας.

Τίποτα δεν θα μπορούσε να υπάρξει και να εξελιχθεί μέσα σε ένα περιβάλλον τέλειο , όλα έχουν προκύψει και έχουν αλλάξει μέσα απο την ατέλεια, το χάος, την αταξία, τα λάθη, τα ελαττώματα, τις εξαιρέσεις στον κανόνα, την ασσυμετρία.

Η ατέλεια ανοίγει καινούργιους δρόμους, είναι πλούσια σε δυνατότητες και καινοτομίες γι’αυτό και εξελίχθηκε και εξελίσσεται η ζωή πάνω στη Γη.

Ότι συμβαίνει στην φύση συμβαίνει και σε εμας, ποτέ δεν πρόκειται να είμαστε τέλειοι και αυτό είναο σπουδαίο είναι ένα δώρο.

Γι’αυτό και δεν υπάρχει αμετάβλητος εαυτός, είμαστε τέλεια ατελείς, κάθε μέρα είμαστε καινούργιοι, εξελισσόμαστε αλλάζοντας συνεχώς.

Κλαμπ γέλιου Ακρόπολης

1) Τι είναι το Κλαμπ Γέλιου Ακρόπολης, πότε δημιουργήθηκε και πού γίνονται οι συναντήσεις του;
Το Κλαμπ Γέλιου Ακρόπολης είναι ένα από τα 16.000 και πλέον Κλαμπ Γιόγκας Γέλιου που υπάρχουν σε 106 χώρες σε όλο τον κόσμο!
Στο Κλαμπ Γέλιου εφαρμόζουμε την μέθοδο της Γιόγκας Γέλιου, που είναι μια διασκεδαστική μορφή άσκησης, με την οποία προκαλούμε ένα συνεχές γέλιο, για να πάρουμε τα οφέλη του Γέλιου στον οργανισμό μας!
Το Κλαμπ Γέλιου Ακρόπολης ιδρύθηκε το 2012, και όλα αυτά τα χρόνια λειτουργεί ανελλιπώς σε εβδομαδιαία βάση. Φέτος οι Συναντήσεις μας γίνονται κάθε Τρίτη, στις 6:30 μμ.
Οι Συναντήσεις είναι δωρεάν και ανοιχτές σε όλους.
Συντονίζει ο Τόλης Βούλγαρης, δάσκαλος της Γιόγκας Γέλιου και Laughter Ambassador, και μαζί του είναι οι Συντονιστές που έχουν εκπαιδευτεί ειδικά γι’ αυτό, δηλαδή να συντονίζουν μια Συνάντηση Γιόγκας Γέλιου.
Οι Συναντήσεις του Κλαμπ Γέλιου Ακρόπολης γίνονται κάτω από την Ακρόπολη, όταν είναι καλός ο καιρός, ενώ τον χειμώνα οι Συναντήσεις μας γίνονται σε αίθουσες κοντά στο κέντρο της Αθήνας, σε κάποια καφετέρια κ.λπ.
Όποιος θέλει να πληροφορηθεί για τον ακριβή τόπο των συναντήσεών μας, ας μας βρει στο ίντερνετ:
yogageliou.blogspot.gr
ή στο Facebook: Κλαμπ Γέλιου Ακρόπολης
Πληροφορίες δίνονται επίσης στο τηλέφωνο: 6974931882

2) Ποια είναι τα οφέλη του γέλιου, και πώς μπορούμε να τα φέρουμε στο σώμα και στην ψυχολογία μας;
Έχει αποδειχτεί από επιστημονικές μελέτες, ότι το πρόσχαρο γέλιο μπορεί να διεγείρει και να τονώσει τα περισσότερα μεγάλα φυσιολογικά συστήματα του οργανισμού του ανθρώπου. Επίσης δημιουργεί την παραγωγή ενδορφινών, που είναι το φυσικό αναλγητικό του οργανισμού μας, και μειώνει τα επίπεδα των ορμονών του άγχους.
Για να φέρουμε τα οφέλη του γέλιου στο σώμα και στο πνεύμα μας, πρέπει να γελάσουμε δυνατά και βαθιά, κινώντας το διάφραγμα, με ελάχιστη διάρκεια 10 με 15 λεπτά. Στην καθημερινότητα, το γέλιο προκύπτει τυχαία, για μόλις λίγα δευτερόλεπτα, και δεν είναι αρκετό ώστε να προκαλέσει φυσιολογικές και βιοχημικές αλλαγές στο σώμα μας. Επίσης, ίσως να μην είναι απόλυτα αποδεκτό κοινωνικά το να γελάμε δυνατά και με θόρυβο.
Στο Κλαμπ Γέλιου μπορούμε να γελάμε για όση ώρα επιθυμούμε! Υπάρχει ένα ασφαλές περιβάλλον, στο οποίο μπορούμε να γελάσουμε δυνατά και εγκάρδια, χωρίς τις κοινωνικές συνέπειες. Δεσμευόμαστε να γελάμε, και αυτός είναι ένας εγγυημένος τρόπος για να λάβουμε τα οφέλη του γέλιου στην υγεία μας!


3) Πότε ιδρύθηκε η Γιόγκα Γέλιου;
Η Γιόγκα Γέλιου ιδρύθηκε το 1995 από τον Ινδό γιατρό παθολόγο Δρα Madan Kataria και τη γυναίκα του Madhuri. Είναι και οι δύο προχωρημένοι δάσκαλοι της γιόγκας.  Η Γιόγκα Γέλιου ξεκίνησε σε ένα πάρκο στη Βομβάη της Ινδίας, και σήμερα είναι εξαπλωμένη σε 106 χώρες σε ολόκληρο τον κόσμο!
Όπως λέει ο ιδρυτής της Γιόγκας Γέλιου, Dr Madan Kataria: «Το ανιδιοτελές γέλιο της Γιόγκας Γέλιου έχει τη δύναμη να αλλάξει την εσωτερική χημεία και να μας κάνει να αισθανόμαστε καλά μέσα μας. Όταν οι άνθρωποι αισθάνονται καλά μέσα τους, η αντίληψή τους για τον εξωτερικό κόσμο αλλάζει, και έτσι συμβάλλουν στην παγκόσμια ειρήνη.»

Bullying


Αυτά που διαβάζαμε κάποτε να συμβαίνουν στην αμερικάνικη κοινωνία άρχισαν πλέον να συμβαίνουν και στην Ελληνική κοινωνία. Σε δημόσιο σχολείο της Αθήνας αυτοκτόνησαν μαθητές μετά από συστηματικό εκφοβισμό ή όπως λέγεται πλέον διεθνώς bullying.

Η κατάσταση εκφοβισμού στα σχολεία είναι ένα διαδεδομένο πρόβλημα. Οι μαθητές και οι μαθήτριες που υφίστανται επιθετικότητα σημαίνει ότι βιώνουν έναν διαρκή μακροχρόνιο πόνο, αδυσώπητη σκληρότητα μοχθηρία η οποία μπορεί να συντρίψει την ψυχή τους.

Οι ψυχολόγοι υποστηρίζουν ότι οι μαθητές που εκφοβίζουν επιθυμούν να αποκτήσουν εξουσία έλεγχο και να χειραγωγήσουν τους άλλους μαθητές. Με αυτό τον τρόπο νιώθουν ότι αναβαθμίζονται κοινωνικά και  ότι αποκτούν την προσοχή και τον θαυμασμό της παρέας τους η οποία σιωπώντας ουσιαστικά επιβραβεύει τη συμπεριφορά αυτή.

Όταν η ανοχή γίνεται συνενοχή

Κάθε φορά που η κοινωνία ανέχεται παθητικά, αδιάφορα και αποσιωπά εγκαταλείποντας τα θύματα που υφίστανται κακοποίηση και παρακολουθεί ως θεατής την φρίκη μιας κακοποιητικής πράξης γίνεται συνένοχη γιατί ουσιαστικά αποδέχεται την επονείδιστη αυτή ενέργεια.

Μία έρευνα που έγινε σε σχολεία με πολλά περιστατικά μπούλινγκ αποκάλυψε τους λόγους που οι μαθητές δεν παρεμποδίζουν τις επιθετικές συμπεριφορές των συμμαθητών τους. Ένα ποσοστό μαθητών υποστήριξε ότι αυτό είναι ευθύνη των γονιών και των εκπαιδευτικών, ένα άλλο ποσοστό μαθητών υποστήριξε ότι φοβάται να μην στοχοποιηθεί, ένα άλλο ποσοστό εκλογικεύοντας το επιχείρημα τους υποστήριξε ότι τα θύματα δεν ήταν φίλοι τους και άρα δεν τους αφορούσε και τέλος ένα ποσοστό υποστήριξε ότι ένιωθε ανήμπορο να παρέμβει και να εμποδίσει τον εκφοβιστή.

Όταν οι μαθητές και οι μαθήτριες αναλαμβάνουν δράση

Ένα πρόγραμμα που πραγματοποιήθηκε σε σχολείο βοήθησε τους μαθητές και τις μαθήτριες να ανακαλύψουν τη δύναμη που έχουν για να γίνουν σύμμαχοι του θύματος και όχι θεατές.

Το πρόγραμμα αυτό έδωσε την ευκαιρία στους μαθητές να μπουν στη θέση των θυμάτων, να συνειδητοποιήσουν τον φόβο, τον πόνο την ταπείνωση τον εξευτελισμό που βίωναν οι συμμαθητές τους. Αυτή η συνειδητοποίηση έκανε τους μαθητές να αισθανθούν δυνατοί και σύμμαχοι των θυμάτων και να πιστέψουν ότι είναι δική τους ευθύνη και όχι κάποιου άλλου να σταματήσει το μπούλινγκ.( σύμφωνα με τους ψυχολόγους η παρέμβαση μπορεί να σταματήσει το μπούλινγκ σε λίγα δευτερόλεπτα). Έχουν ενδιαφέρον τα συνθήματα που έγραψαν οι μαθητές και οι μαθήτριες στο τέλος του προγράμματος  « το τέλος του μπούλινγκ αρχίζει από εμένα», « έστω και ένας φτάνει», « δεν υπάρχει αθώος παθητικός θεατής».

Μήπως είναι και ο εκφοβιστής θύμα;

Η ζωή έχει αξία όταν αυτά που κάνουμε μας εμπνέουν αγάπη, γιατί η αγάπη είναι ουσιαστικά παραίτηση από την δύναμη, είναι το αντίθετο της δύναμης. Εύστοχα ο Παβέζε γράφει « θα έχεις αγαπηθεί την ημέρα που θα μπορέσεις να δείξεις την αδυναμία σου δίχως ο άλλος να την χρησιμοποιήσει για να επιβεβαιώσει την δύναμη του». Το ίδιο λέει και ο Σαρτρ όταν γράφει για άδειασμα της παραγεμισμένης ύπαρξης και το ίδιο εννοεί και ο Απόστολος Παύλος όταν λέει εαυτόν εκκένωσεν.

Ο στιγματισμός και η απαξίωση του εκφοβιστή κάνει την κατάσταση του χειρότερη. Ο εκφοβιστής ουσιαστικά κραυγάζει ΒΟΗΘΕΙΑ και χρειάζεται απελπισμένα βοήθεια. Πίσω από την επιθετική συμπεριφορά κρύβονται πολλά συναισθήματα, μοναξιά, απόρριψη, ανάγκη για αποδοχή και αγάπη, ακραία ένδεια, στέρηση, ντροπή, ανικανοποίητες ζωτικές ανάγκες…………

Ο εκφοβιστής-μαθητής χρειάζεται κάποιον να σταθεί δίπλα του και να τον ακούσει, χρειάζεται βοήθεια και στήριξη για να παραιτηθεί από την επιθυμία του για  δύναμη  και να μπει στο μονοπάτι της αγάπης, να νιώσει ότι είναι σημαντικός και ότι έχει αξία.

Η σχολική κοινότητα χρειάζεται να είναι σε εγρήγορση και ετοιμότητα, ένα περιστατικό μπούλινγκ είναι μια ευκαιρία η μικρή κοινωνία του σχολείου να αντιδράσει συλλογικά δημιουργικά και εκπαιδευτικά καθώς η συνύπαρξη θα έπρεπε να είναι το βασικό μάθημα του εγκύκλιου σχολικού προγράμματος.

Κάθε παιδί που εκφοβίζεται είναι και δικό μας παιδί.

Τι κάνουμε ή τι είμαστε;


πανελλαδικές εξετάσεις το σύγχρονο ελληνικό θυσιαστήριο

Τα ζώα δεν θεωρούν ότι κάνουν κάτι ιδιαίτερο από τα άλλα ζώα της αγέλης τους, είναι απλά ο εαυτός τους. Ο άνθρωπος όμως προσπαθεί συνεχώς να εντυπωσιάσει πρώτα τους γονείς του, τα αδέλφια του, τους φίλους του, τους δασκάλους του και μετά ολόκληρη την κοινωνία.

Προσπαθώντας όμως αρχίζει να συγκρίνει τον εαυτό του με τους άλλους ανθρώπους, να ζητάει την γνώμη των άλλων και την αναγνώριση από τους άλλους.  Και αυτό είναι ουσιαστικά μια μορφή αυτοαπόρριψης που τον απομακρύνει από τον αληθινό εαυτό του.

Δεν έχει πρωτεύουσα σημασία τι κάνουμε αλλά τι είμαστε γιατί όταν είμαστε αυθεντικοί ότι κάνουμε είναι πλήρες νοήματος και υπάρχει ερωτική σπίθα και αίσθημα δημιουργίας. Η ανάγκη για να εντυπωσιάζουμε υπάρχει όταν απουσιάζει αυτή η ερωτική σπίθα δημιουργίας.

Στην ελληνική πραγματικότητα που ακόμη λειτουργεί η μηχανή που αλέθει και κομματιάζει τα όνειρα, γνωστή ως πανελλαδικές εξετάσεις, δεκάδες χιλιάδες νέες και νέοι μπαίνουν ουσιαστικά σε έναν αγώνα εγκαταλείποντας τα εσωτερικά τους χαρίσματα και ταλέντα επωμιζόμενοι το βάρος των προσδοκιών των γονιών τους προσαρμοζόμενοι σε αυτό που είναι κοινωνικά αποδεκτό.

Για πολλούς νέους και νέες αυτό είναι ένα ασήκωτο βάρος και στο τέλος της εξεταστικής διαδρομής έχουν απορροφήσει τη διαδικασία αυτή ως μια αρνητική τραυματική εμπειρία. Τα στατιστικά στοιχεία των πανελλαδικών εξετάσεων είναι αμείλικτα καθώς η πλειοψηφία γράφει κάτω από τη βάση πράγμα που φανερώνει την κόπωση και την εξουθένωση των νέων.

Και τελικά ποιος κάνει τις επιλογές της ζωής τους;

Ποιος δημιουργεί τη ζωή τους;

Ποιος ζει τη ζωή τους;

Δεν είμαστε εδώ για να θυσιάσουμε τις ζωές μας αντιγράφοντας συμπεριφορές, νοοτροπίες, πεποιθήσεις προσαρμοζόμενοι στις προσδοκίες των άλλων αποζητώντας δημοφιλία, αποδοχή, αναγνώριση, εγκαταλείποντας τον αληθινό μας εαυτό.

Είμαστε εδώ για να απολαμβάνουμε τη ζωή  για να δημιουργήσουμε τη δική μας ιστορία, το προσωπικό μας όραμα, εκει που ζει η ευτυχία.

Ελληνικό κρασί


Όσες φορές  έχει πάει σε εστιατόρια της Ευρώπης απουσιάζουν τα ελληνικά κρασιά, στις λίστες κρασιών κυριαρχούν τα γαλλικά, τα ιταλικά, τα ισπανικά, της Λατινικής Αμερικής.

Όταν κάποτε σε λονδρέζικο εστιατόριο ρώτησα τον Έλληνα ιδιοκτήτη του γιατί στη λίστα κρασιών δεν είχε ελληνικό κρασί, μου είπε ότι είναι πολύ ακριβά και ότι δεν μπορεί να συνεννοηθεί με τους Έλληνες παραγωγούς.

Όποτε έχω βρεθεί σε οινικές περιοχές και αμπελώνες στην Ελλάδα, όπως είναι η Νεμέα, παρατηρώ ότι απουσιάζει η διατήρηση της βιοποικιλότητας. Οι παραγωγοί ακόμη πιστεύουν ότι αυτοί μπορούν να προστατεύσουν το αμπέλι τους.

Το κρασί ουσιαστικά γεννιέται στο χωράφι που απλά σημαίνει ότι αφήνεις τη φύση να κάνει τη δουλεία της δηλαδή αφήνεις να φυτρώνουν ανάμεσα στα αμπέλια διαφορετικά είδη φυτών, φυτεύεις δέντρα μέσα στους αμπελώνες που προσελκύουν πουλιά, έντομα, αφήνεις δηλαδή να δημιουργηθεί ένα ισορροπημένο υγιές περιβάλλον για το σταφύλι.

Η βιοποικιλότητα διατηρεί την υγρασία του εδάφους και προστατεύει τα κλήματα από πολλές ασθένειες ώστε να μην χρειάζεται η χρήση χημικών. Ξέρουμε άραγε τι χημικά καταναλώνουμε όταν πίνουμε κρασί;  Πόσο από αυτό που πίνουμε είναι χημικό και πόσο φυσικός χυμός σταφυλιού;

Είναι εξαιρετικά σημαντικό να μην χαθούν και να αναβιώσουν οι γηγενείς ποικιλίες, που είναι ένας θησαυρός της ελληνικής γης και ίσως το μέλλον της ελληνικής οινοποιείας. Επιπλέον η κλιματική αλλαγή δίνει και ένα σημαντικό πλεονέκτημα στα ελληνικά κρασιά τα οποία είναι συνηθισμένα στις υψηλές θερμοκρασίες.

Είναι θλιβερό να ακούμε ακόμη Έλληνες οινολόγους αξιολογώντας τα ελληνικά κρασιά να έχουν μέτρο σύγκρισης τα κρασιά της Βουργουνδίας.

Η Ελλάδα έχει έναν τεράστιο και ανεκτίμητο οινικό πλούτο που χρειάζεται φροντίδα και κυρίως σεβασμό γιατί έτσι το κρασί θα μιλήσει στην καρδιά των καταναλωτών.

Ρίζες και βλαστοί

« Οι ρίζες βρίσκονται κάτω από το έδαφος και φτιάχνουν γερά θεμέλια. Οι βλαστοί όταν ξεφυτρώνουν φαίνονται πολύ αδύναμοι. Ωστόσο στην προσπάθεια τους να βρουν το φως μπορούν να σπάσουν ακόμα και πέτρινους τοίχους. Φανταστείτε πως οι πέτρινοι τοίχοι είναι όλα τα προβλήματα που έχουμε δημιουργήσει στον πλανήτη μας. Χιλιάδες ρίζες και βλαστοί, χιλιάδες άνθρωποι σε όλο τον κόσμο μπορούν να σπάσουν αυτούς τους τοίχους. Εμείς ΜΠΟΡΟΥΜΕ να κάνουμε την διαφορά».  Jane Goodall

Η Jane Goodall ήρθε και μίλησε στην Αθήνα, ίσως οι περισσότεροι να την γνωρίζετε από την δράση της για την διάσωση των χιμπατζήδων και των βιοτόπων τους στην Αφρική.  Τα τελευταία χρόνια έχει αναπτύξει διεθνή δράση ιδρύοντας την οργάνωση Roots and Shoots σε 100 χώρες και στην Ελλάδα.

Είχε ενδιαφέρον η ομιλία της στην Αθήνα, από μικρή είχε ένα όνειρο, να ζήσει με τα ζώα στην Αφρική, όλοι την απέτρεπαν, μόνο η μητέρα της την ενθάρρυνε λέγοντας της « μην εγκαταλείψεις ποτέ το όνειρό σου». Τελειώνοντας την σχολική της εκπαίδευση η ζωή της έστειλε την ευκαιρία να πάει στην Αφρική, σε μια περιοχή όπου οι κοινωνίες των χιμπατζήδων κινδύνευαν με εξαφάνιση.

Το μικρό κοριτσάκι από την Αμερική όχι μόνο κατάφερε να πραγματοποιήσει το όνειρο της αλλά σήμερα εμπνέει όλους η αφοσίωση της, το πείσμα της, η αποφασιστικότητα της, η προσφορά της, η άοκνη δράση της.

Η Jane Goodall μας υπενθυμίζει ότι είμαστε εδώ για να συμπράξουμε, να προσθέσουμε στο μεγαλείο της Φύσης.