Συστημική αναπαράσταση ενα θεραπευτικό τελετουργικό

Η συστημική αναπαράσταση είναι ένα θεραπευτικό τελετουργικό που ανήκε στην αφρικανική παράδοση και ένας δυτικός ιεραπόστολος ο Μπερτ Χέλλινγκερ το έφερε στη Δύση και σήμερα έχει διαδοθεί σε ολόκληρο τον δυτικό κόσμο.

Είναι μια θεραπευτική ολιστική εμπειρία που ενώνει το πνεύμα το σώμα και την ψυχή μέσα απο την κινητήρια δύναμη της συλλογικής συνείδησης με οδηγό την αγάπη . Η ψυχοθεραπεύτρια κ. Τζέσικα Μαργαρίτη ( Εντεχνη δράση  Ακάμαντος 30 Θησείο ) θα μας βοηθήσει να κατανοήσουμε την θεραπευτική αξία της συστημικής αναπαράστασης.συστημικη αναπαρασταση4

Τι ορίζετε ως σύστημα, τι είναι η συστημική αναπαράσταση;

Η ‘ψυχοθεραπευτική’ αυτή μέθοδος του Bert Hellinger βασίζεται στη θεωρία πως όλα όσα βρίσκονται στους εκδηλωμένους κόσμους ανήκουν σε ένα σύστημα, το οποίο, για να λειτουργεί ομαλά, απαιτεί συγκεκριμένη τάξη. Συστήματα υπάρχουν πολλά, ακόμα και ο ίδιος ο άνθρωπος είναι ένα τέλειο φυσικό, ψυχολογικό και πνευματικό σύστημα. Για να λειτουργήσει σαν “όλον” χρειάζεται να υπάρχει ισορροπία σε όλα του τα επίπεδα.

Κάθε όψη της ζωής ανήκει σε ένα σύστημα και τα ίδια τα συστήματα ανήκουν στη συνέχεια σε μεγαλύτερα συστήματα.

Ένα  φυσικό σύστημα είναι η οικογένειά μας, το περιβάλλον εργασίας , μια επιχείρηση, όπως και μια χώρα. Όταν κάτι αλλάξει σε ένα από αυτά τα συστήματα (πχ. Κάποιο μέλος παραγκωνίζεται από την οικογένειά του) τότε επέρχεται ανισορροπία στο σύστημα.

Μερικά από τα θέματα που επηρεάζονται άμεσα και στα οποία μπορεί να βρεθούν λύσεις σε πολλά προβλήματα είναι το προσωπικό, ψυχολογικό, οικονομικό, σχέσεων, υγείας, ανάπτυξης. Η λύση είναι να εντοπιστεί το σημείο (ή τα σημεία), όπου το σύστημα πάσχει, ώστε να επανέλθει στην απαιτούμενη τάξη μέσα από συνειδητοποίηση και την αποδοχή. Η συμφιλίωση με μια μια κοινή μοίρα, με ακεραιότητα και σεβασμό στην ελευθερία όλων.

Ο Hellinger, στην εργασία του με τις οικογενειακές αναπαραστάσεις, περιέγραψε τις θεμελιώδεις αρχές που διέπουν κάθε οικογενειακό σύστημα. Τις αρχές αυτές που ασυνείδητα καθορίζουν κάθε οικογενειακό σύστημα, και κάθε φορά που δεν τηρούνται προκύπτουν οικογενειακές επιπτώσεις για όλους, τις ονόμασε Τάξεις της Αγάπης. Επειδή οι Τάξεις της Αγάπης είναι καθολικές (δηλαδή υπάρχουν είτε το θέλουμε είτε όχι σε κάθε οικογενειακό σύστημα), μη φανερές στο θυμικό μέρος τους εγκεφάλου (λογική) και επηρεάζουν καταλυτικά την ζωή μας, χρειάζεται να αποκτήσουμε πρόσβαση σε αυτές για να επέλθει η ισορροπία.

Η πρώτη θεμελιώδης αρχή είναι ότι όλα τα μέλη του οικογενειακού συστήματος έχουν ίσο δικαίωμα να ανήκουν σε αυτό. Αν κάποιος παραγκωνιστεί, αποκλειστεί, ή ξεχαστεί έξω από το οικογενειακό σύστημα όλα τα μέλη επηρεάζονται με αρνητικό τρόπο. Για παράδειγμα, αν κάποιος έχει μια ασθένεια σωματική η ψυχολογική, προβλήματα στις σχέσεις ή στην εργασία έχει υποστεί υποτίμηση, λεκτική κακοποίηση, απαξίωση λόγω της σεξουαλικής του ταυτότητας (ομοφυλόφιλος) ή έχει εξάρτηση από ουσίες, κάποιος άλλος  θα νιώθει περιθωριοποιημένος και  ασυνείδητα αυτός  έχει κληθεί να επαναλάβει το πεπρωμένο του αποκλεισμένου προγόνου του.

Εδώ είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι στο οικογενειακό σύστημα ανήκουν: Ο εαυτός μας, τα αδέρφια μας, οι γονείς μας, τα αδέρφια των γονιών μας, οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας ακόμα και οι γονείς τους. Επίσης τα παιδιά που δεν έχουν γεννηθεί (παιδιά από εκτρώσεις, προχωρημένες αποβολές, όσα γεννήθηκαν και πέθαναν), τα δίδυμα παιδιά, τα παιδιά που έχουν προκύψει από προηγούμενες σχέσεις, οι πρώην σύντροφοι (τόσο οι δικοί μας όσο και εκείνοι του άντρα/γυναίκας μας). Επίσης συνδεόμαστε με αόρατους δεσμούς με θύματα και δράστες.

Η δεύτερη θεμελιώδης αρχή είναι ότι όλα τα μέλη είναι ισότιμα αλλά ταυτόχρονα υπάρχει ιεραρχία. Δηλαδή οι γονείς προηγούνται από τα παιδιά, το πρώτο παιδί προηγείται από το δεύτερο, το δεύτερο από το τρίτο και ούτω καθ’ εξής. Είναι σημαντικό εδώ να γνωρίζουμε πού ακριβώς είναι η θέση μας (πχ. «Νομίζω» ότι είμαι το πρώτο παιδί της οικογένειας αλλά είμαι στην πραγματικότητα το δεύτερο παιδί, αφού το αδερφάκι μου γεννήθηκε νεκρό).

Η τρίτη θεμελιώδης αρχή είναι η ισορροπία ανάμεσα στο «δούναι και λαβείν». Χρειάζεται στις σχέσεις να δίνω όσο παίρνω, και αντίστροφα. Η μόνη εξαίρεση είναι στη σχέση γονιών – παιδιών όπου εκεί οι γονείς δίνουν και τα παιδιά παίρνουν. Όταν τα παιδιά νιώθουν υπόχρεα στους γονείς τους και προσπαθούν, με διάφορους τρόπους, να ανταποδώσουν, η αρχή αυτή διαταράσσεται. Ο μόνος, ενδεχομένως, τρόπος να ανταποδώσουν θα ήταν να «περάσουν» ότι πήραν από τους δικούς τους γονείς στα παιδιά που θα αποκτήσουν.

 

Μπορούμε να αναζητήσουμε τις ρίζες της θεραπευτικής αυτής τεχνικής σε αρχαίες προγονικές παραδόσεις;

Η ελληνική μυθολογία έχει μια μεγάλη σύνδεση με την συστημική- φαινομενολογική προσέγγιση. Μέσα από αναπαραστάσεις μύθων και αρχετύπων βλέπουμε τις κρυμμένες τάξεις τις ανθρώπινης ύπαρξης. Αποκρυπτογραφούν τη συλλογική ψυχή και φέρνουν στο φως συστημικές λύσεις για όλους. Αυτό που προηγουμένως εμφανιζόταν ως αναπόφευκτο πεπρωμένο, όπως συχνά στις αρχαίες τραγωδίες , μπορεί να απελευθερωθεί από την κατάρα της επανάληψης που ορίζει η εμπλοκή και να μετατραπεί σε κάτι καλό. Αυτό βασίζεται σε μια σύγκρουση δύο συνειδήσεων. Η προσωπική συνείδηση που ωθεί τον ήρωα να κάνει αυτό που θεωρεί σωστό και νιώθει δικαιωμένος, αγαθός. Τη συστημική συνείδηση που επιδρά πέρα από την αντίληψη του και τον ωθεί να εκδικηθεί ή δικαιώσει και να εξιλεώσει τους προγόνους του θυσιάζοντας τη ζωή του. Και μια τρίτη, τη συνείδηση που μας οδηγεί στο μεγάλου Όλον. Η τρίτη αυτή συνείδηση χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια, ίσως και μια πνευματική προσπάθεια. Μας τραβάει από τις επιταγές της οικογένειας, της θρησκείας, του πολιτισμού, της προσωπικής μας ταυτότητας .

 

 

Τι είναι η οικογενειακή αναπαράσταση και πως γίνεται;

Με τη βοήθεια των συστημικών αναπαραστάσεων (Β. Hellinger, 1990) μπορούμε να «αναπαράγουμε» οικογενειακά συστήματα των οποίων τα μέλη δεν είναι παρόντα. Μέλη της ομάδας εκπροσωπούν τα μέλη της οικογένειας. Η διάταξη των «εκπροσώπων» στο χώρο μας δίνει πληροφορίες για τη σχέση των μελών του συστήματος. Τα συναισθήματα των εκπροσώπων αποτελούν ενδείξεις για το κλίμα και τις τυχόν εμπλοκές που επικρατούν. Σε μια συστημική αναπαράσταση συνδεόμαστε με δυνάμεις που ξεπερνούν τις ατομικές μας δυνατότητες και τη λογική μας.  Αυτή η προσέγγιση μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνον μέσα σε κλίμα μέθεξης και βαθιάς περίσκεψης : εδώ ξεδιπλώνονται λόγοι, σκοποί και σχέδια ύπαρξης, δεσμοί μοίρας,  και πληθώρα άλλων κεντρικών θεμάτων. Από όλα αυτά εμφανίζεται ως συνιστώσα μια κρυφή δύναμη απελευθέρωσης από δεσμά του παρελθόντος, μέσω της αποδοχής και της κατάφασης στην Ζωή, ενός μεγάλου Ναι σε ό,τι ήταν, είναι και θα είναι.

 

Η συστημική αναπαράσταση έχει και μια πνευματική- θρησκευτική διάσταση;

Ο Bert Hellinger αρνείται να δεχθεί το χωρισμό της πνευματικότητας από την επιστήμη. Χρησιμοποιεί τη λέξη  ‘’ψυχή’’και γι αυτόν η ψυχή είναι ενσωματωμένη στην εμπειρία. Λέει ότι ο στόχος είναι να βοηθήσουμε τους ανθρώπους να μάθουν τι αγαπούν και τι χρειάζεται η ψυχή τους αλλά  και η ψυχή του μεγάλου όλου. Ο Bert Hellinger έλεγε αν θέλεις η αγάπη να ανθίσει  πρέπει να κάνεις αυτό που σου ζητά και να μην κάνεις οτιδήποτε τη βλάπτει. Η Αγάπη ακολουθεί της τάξεις της κρυμμένης ψυχής.

Η πνευματικότητα του Bert Hellinger είναι κοντά στη γη, μεστή, παθιασμένη, επιβεβαιωτική της ζωής. Αγκαλιάζει την καθημερινότητα της ζωής του μέσου ανθρώπου , που παλεύει με τον πόνο και το μεγαλείο του. Μας τραβάει μέσα στη ζωή αντί να ψάχνει να μας εξυψώσει πάνω από αυτήν.

 

Στο δυτικό κόσμο σήμερα έχουν εκλείψει τα τελετουργικά, ακόμη και οι κηδείες γίνονται τυποποιημένα, η αποφόρτιση  της θλίψης δεν βιώνεται όπως παλιά, ο σύγχρονος άνθρωπος δεν δίνει χρόνο στον εαυτό του να αισθανθεί. Πιστεύετε ότι το κενό αυτό το καλύπτει σήμερα η ψυχοθεραπεία;

Όλες οι σύγχρονες ψυχοθεραπείες που είναι βιωματικές ενεργοποιούν και το συναίσθημα και τη σκέψη και το σώμα. Λειτουργούν βαθιά στην ψυχή  δίνοντας μας εικόνες και τη δυνατότητα να ξαναγράψουμε την ιστορία μας.

 

Η συστημική αναπαράσταση κινητοποιεί τις θεραπευτικές εσωτερικές δυνάμεις;

 

Οι οικογενειακές αναπαραστάσεις εξελίσσονται σε δυο φάσεις και δημιουργούν δύο διαφορετικές εικόνες: μια της καταστροφικής δυναμικής του συστήματος και μια της λύσης. Η πρώτη φάση παρουσιάζει τις αναμνήσεις και τις εσωτερικές εικόνες του πελάτη και μια άκρως υποκειμενική και προσωπική εικόνα των κρυφών δυναμικών που ενεργούν μέσα στην οικογένεια. Οι αντιδράσεις των εκπροσώπων παρέχουν συμπληρωματικές πληροφορίες σε σχέση με όσα λέει ο πελάτης.

Στη δεύτερη φάση ψάχνουμε για μια εικόνα λύσης της συστημικής ισορροπίας, ώστε να αρχίσει η ροή της αγάπης να επανέρχεται.

Το θεραπευτικό αποτέλεσμα επέρχεται όταν οι πελάτες επιτρέψουν στη νέα εικόνα να δράσει μέσα τους μεταλλάσσοντας σταδιακά την παλιά πραγματικότητα. Οι λύσεις επηρεάζουν ακόμα και άλλα μέλη της οικογένειας και τους υπόλοιπους συμμετέχοντες στην ομάδα.

Οι οικογενειακές αναπαραστάσεις αναπτύσσουν τη δική τους βαθιά φυσική θεραπευτική δύναμη, γιατί επιτυγχάνουν την πρόσβαση σε πληροφορίες μη λεκτικές, σαν σε προοίμιο μιας μυσταγωγίας μετάβασης. Το παλιό, που πρέπει να αφεθεί πίσω και το νέο που ετοιμάζεται να έρθει, συναντιούνται και γίνονται ένα.

Ποιος είναι ο ρόλος του θεραπευτή στη διάρκεια της συστημικής αναπαράστασης;

Είναι συντονιστής στην  αναζήτηση της λύσης για τον άλλον, σαν υπηρεσία και μπορεί να γίνει μόνο με ταπεινοφροσύνη. Δεν είναι  δουλειά του θεραπευτή να δημιουργήσει μια λύση αν δεν εμφανίζεται μόνη της. Αλλά νιώθοντας εμπιστοσύνη στη διαδικασία θα την αφήσει να εμφανιστεί. Υπάρχει κάτι στην ψυχή του ανθρώπου που αναγνωρίζει το αν ο ψυχοθεραπευτής σέβεται τη ζωή και το θάνατο  κι έτσι ανοίγεται στη λύση. Κάθε αναπαράσταση είναι μοναδική και απαιτεί μια μοναδική λύση , η οποία θα ανακαλυφθεί μέσα από μια ευαίσθητη διαλογική διαδικασία με τους συμμετέχοντες.

 

 

Advertisements

Τα σπερματοζωάρια δείκτης της ποιότητας της σύγχρονης ζωής

Σύμφωνα με επιστημονικές έρευνες ο αριθμός των σπερματοζωαρίων των ανδρών μειώνεται τα τελευταία σαράντα χρόνια στη Δύση,  καθώς επίσης και η μορφολογία τους ( παρατηρούνται σπερματοζωάρια με δύο κεφάλια και δύο ουρές) και η ποιότητα τους.

Σε μια έρευνα που έγινε για το ανδρικό σπέρμα σε 43.000 χιλιάδες άνδρες στη Δύση από το 1973 μέχρι το 2011 αποκαλύφθηκε ότι η συγκέντρωση σπερματοζωαρίων μειωνόταν κατά 1,4% κάθε χρόνο. Η παραγωγή της τεστοστερόνης, της ορμόνης που διεγείρει την παραγωγή των σπερματοζωαρίων, μειώνεται.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες η μείωση των σπερματοζωαρίων σχετίζεται με την αύξηση της θνησιμότητας καθώς αυτή η μείωση αντανακλά την κακή υγεία των ανδρών στη Δύση.

Το άγχος, η απουσία σωματικής άσκησης, η πολύωρη έκθεση σε ένα υπολογιστή που είναι συνδεδεμένος με wi-fi, η πολύωρη παρακολούθηση τηλεόρασης, η παχυσαρκία, η κακή διατροφή, το αλκοόλ, το κάπνισμα, τα φάρμακα, τα χημικά που υπάρχουν σχεδόν παντού, επηρεάζουν το ορμονικό μας σύστημα. Πέρα από αυτά που λέει η επιστήμη ο σύγχρονος τρόπος ζωής δείχνει ότι ο άνθρωπος δεν είναι ευχαριστημένος από τη ζωή του, ότι η ευημερία του είναι επιφανειακή, μια βιτρίνα.

Η υπογονιμότητα απασχολεί πολλές χιλιάδες ανθρώπους στη Δύση, η φύση αρνείται να αναπαραχθεί προστατεύοντας έτσι το ανθρώπινο είδος  από τον εκφυλισμό του. Η φύση προειδοποιεί εμείς ακούμε;

Σνούπι

 

 

σνουπι7

Η άγνοια που ελευθερώνει

Σ’ένα επαρχιακό αμερικάνικο γυμνάσιο ένας ντροπαλός και μοναχικός μαθητής αγαπούσε να σχεδιάζει, όταν κάποτε έδωσε τα σκίτσα του στην σχολική επιτροπή απορρίφθηκαν.  Άλλωστε ένα εκπαιδευτικό  σύστημα που στοχεύει στην ομοιογενοποίηση και την ομοιομορφία δυσκολεύεται να αποδεχτεί και να ενθαρρύνει έναν μαθητή να εκφράσει τον εαυτό του. Ο μαθητής ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του « σπουδές» , υπηρέτησε στο στρατό, πήγε στον πόλεμο και επέστρεψε στην χώρα του χωρίς να έχει συγκεκριμένο επαγγελματικό προσανατολισμό. Άρχισε λοιπόν να κάνει αυτό που του άρεσε από μικρό παιδί να κάνει, να σχεδιάζει. Εμπνεύστηκε από την ζωή του και ξεκίνησε να σκιτσάρει τους πρώτους ήρωες του, τον Τσάρλι Μπράουν, τον Σνούπι και την παρέα του. Ο χαρισματικός αυτός μαθητής ήταν ο Τσαρλς Σούλτς ο πιο αναγνωρίσιμος και αγαπημένος καρτουνίστας παγκοσμίως.

Ο Τσαρλς Σουλτς  μέσα από τους φαινομενικά απλούς διαλόγους  της καθημερινής ζωής, απαντούσε σ’όλα τα προβλήματα και τις εσωτερικές ανησυχίες των ανθρώπων με ένα τρόπο ευφάνταστα ανατρεπτικό απομυθοποιούσε την επιτυχία, την αποτυχία, τη δύναμη, την αδυναμία, το θάρρος, την γενναιότητα, την δειλία, την φιλοδοξία, την θλίψη, τον πόνο. Η ζωή ήταν μια εμπειρία πέρα από κάθε εξήγηση, ήταν βίωμα.

Και ο πιο κατάλληλος γι’αυτό το ρόλο ήταν ένας σκύλος  και έτσι γεννήθηκε ο αγαπημένος μας Σνούπι, που δεν μιλά και έτσι δεν χρειάζεται να εξηγεί , να αναλύει και να ερμηνεύει τη ζωή, αλλά απλά να δείχνει με το δικό του τρόπο το δρόμο και να παρακινεί τον Τσάρλυ  Μπράουν και όλη την παρέα να ζούνε τη ζωή σαν να περιδιαβαίνουν  τον κήπο της Εδέμ.

Πρακτικός, άμεσος, αυθόρμητος  χωρίς προμελετημένες συμπεριφορές και αντιδράσεις, ασχολείται με όλα τα γεγονότα της καθημερινής ζωής  με μια δημιουργική ανατρεπτική ευφάνταστη ζωτικότητα.

Η παρουσία του Σνούπι ανανεώνει τα πάντα, όλα φαντάζουν πιο όμορφα και λαμπερά, όλα τα παλιά γίνονται καινούργια.

Ο Τσαρλς Σουλτς  μας άφησε το 2000, άφησε όμως το Σνούπι του για να μας εμπνέει.

 

 

σνουπι12σνουπι3

 

Αυτοανακάλυψη

Αυτοανακάλυψη

Πόσο έτοιμοι είμαστε;

Εμείς οι άνθρωποι γινόμαστε ιδιαίτερα επινοητικοί όταν θέλουμε να το σκάσουμε από τον εαυτό μας, όταν θέλουμε να αποφύγουμε να έρθουμε αντιμέτωποι με όλα εκείνα που υπάρχουν μέσα μας και μας θυμώνουν, μας φοβίζουν, μας θλίβουν. Οι κρυψώνες είναι πολλές, μια χρόνια ασθένεια, μια πολυάσχολη ζωή, μια εργασιομανία, μια υπερκατανάλωση, μια τελειομανία, μια κατάχρηση ουσιών, μια υπερβολική φροντίδα για τους άλλους……

Και έτσι συνεχίζουμε να έχουμε μυστικά, να κατηγορούμε τους άλλους για ότι μας συμβαίνει, να νιώθουμε ντροπή, ενοχές, να έχουμε άγχος και ανησυχία.

Η αυτοανακάλυψη δεν είναι ένας σύντομος δρόμος, αλλά είναι ο μόνος δρόμος για να βρούμε τη δική μας φωνή, να αποκτήσουμε δύναμη, αυτοεκτίμηση, αυτοσεβασμό και αγάπη για τον εαυτό μας.

Η αυτοανακάλυψη είναι η προσωπική μας επανάσταση που την οφείλουμε στον εαυτό μας.

ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ ΓΙΑ ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΑΣ

ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ ΓΙΑ ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΑΣαυτοανακαλυψη5αυτοανακαλυψη3

Το να βρει κάποιος την προσωπική του φωνή έχει μεγάλη σημασία και πολλές φορές χρειάζεται μεγάλη εσωτερική αντοχή ια να διαχωρίσει τον εαυτό του από τον τρόπο σκέψης και το έλεγχο της κοινωνίας μέσα στην οποία ζει και μάλιστα όταν πρόκειται για μια πολύ κλειστή μικρή κοινότητα.

Πολλοί άνθρωποι έχουν πει « δεν ήξερα ότι είχα τόση δύναμη μέσα μου». Αυτό μου είπε σε μια συζήτηση που είχα ένας νέος άνδρας που ζει σε μια μικρή επαρχιακή πόλη. Είναι ομοφυλόφιλος, μια ζωή το έκρυβε απ’όλους, τον έλουζε κρύος ιδρώτας στη σκέψη ότι αυτό θα γινόταν γνωστό. Όταν ήρθε αντιμέτωπος με το φόβο του και αποδέχτηκε την αδυναμία του, άρχισε να αισθάνεται δυνατός, άρχισε να βγαίνει σιγά σιγά από την κρυψώνα του, άρχισε να αλλάζει την εξωτερική του εικόνα και να ντύνεται με ρούχα που τον έκφραζαν, άρχισε να φροντίζει το σώμα του και την υγεία του, άρχισε να κάνει τις δικές του επιλογές και να είναι αυτό που ήθελε. Άρχισε να αδειάζει από τις παλιές φοβικές συνήθειες και να γεμίζει με καινούργιες. Η αυτοαποδοχή του έδωσε την αντοχή και την δύναμη να το ανακοινώσει και στην οικογένεια του και να πάρει υγιείς αποφάσεις για την ζωή του, να ξαναδημιουργήσει τη ζωή του.

Η αυτοανακάλυψη φέρνει και μεγάλες αλλαγές στην κοινωνική μας ζωή. Και επειδή ότι ουσιαστικά κάνουμε έχει σχέση με τους άλλους  και την ανάγκη μας για επικοινωνία επιλέγουμε να σχετιζόμαστε με ανθρώπους που μας θρέφουν συναισθηματικά, που είναι συν-τροφοι στο ταξίδι της ζωής μας.

 

 

Μια ιστορία

μια ιστορια1

Μια κόρη συνεχώς παραπονιόταν στον πατέρα της για τις αναποδιές που τις συνέβαιναν στη ζωή της, ένιωθε ηττημένη αποκαρδιωμένη κουρασμένη. Ετσι ο πατέρας της που ήταν μάγειρας αποφάσισε να την πάει στην κουζίνα του.

Γέμισε τρεις κατσαρόλες με νερό, την πρώτη έβαλε μέσα ένα καρότο, στην δεύτερη έβαλε ένα αυγό και στην Τρίτη έριξε μερικούς κόκκους καφέ και τις έβαλε στη φωτιά. Αφού έβρασαν 15 λεπτά τις έβγαλε από την φωτιά. Έβαλε το καρότο σε ένα πιάτο, το αυγό στην αυγοθήκη και σούρωσε τον καφέ και τον έβαλε σε ένα φλιτζάνι.

Στην συνέχεια ο πατέρας ζήτησε από την κόρη του να αγγίξει το καρότο, να ξεφλουδίσει το αυγό και να δοκιμάσει τον ευωδιαστό καφέ.

Μετά ο πατέρας της είπε ότι παρ’όλο που και τα τρία  προιόντα  βρέθηκαν αντιμέτωπα με τις ίδιες συνθήκες αντέδρασαν όμως διαφορετικά.

Το καρότο που ήταν σκληρό όταν έβρασε έγινε μαλακό και ήταν εύκολο να διαλυθεί.

Το αυγό που ήταν εύθραυστο όταν έβρασε έγινε σκληρό στο εσωτερικό του.

Οι κόκκοι όμως έκαναν το νερό να αλλάξει και να ευωδιάσει.

Ύστερα ο πατέρας ρώτησε την κόρη του « όταν η αναποδιά χτυπάει την πόρτα σου πως απαντάς;» « είσαι σαν ένα καρότο που μοιάζει δυνατό αλλά στις δυσκολίες χάνεις το ηθικό σου και γίνεσαι αδύναμη;»  « είσαι σαν το αυγό που έχει ρευστή καρδιά όπως ο κρόκος αλλά μετά γίνεσαι σκληρή πικρή με πνεύμα και καρδιά σκληρή;»   « ή είσαι σαν τον κόκκο του καφέ που αλλάζει το νερό που του προκαλεί πόνο και το μετατρέπει σε ένα ευωδιαστό ρόφημα;».

Προκλήσεις, η ουσία της ζωής

αυτοανακάλυψη7

Εμείς οι άνθρωποι πασχίζουμε αυτάρεσκα να είναι όλα στην ζωή μας τακτοποιημένα, να υπάρχει  τάξη, άνεση, ασφάλεια, σιγουριά και φροντίζουμε με επιμέλεια να μην διαταράξει τίποτα αυτή την κατάσταση. Και αυτό εννοούμε ότι μιλάμε για μια καλή ζωή.

Όμως η ζωή έχει άλλα σχέδια για μας και  μας κατευθύνει σε μαθήματα τα οποία τις περισσότερες φορές δεν είναι ευχάριστα. Εκεί που όλα είναι βολεμένα αναπάντεχα μια δυνατή σπρωξιά μας πετάει έξω από την τακτοποιημένη μας φωλιά και τότε όλα ανατρέπονται. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει βιώσει στη ζωή του μια εμπειρία που δεν μπορεί να ελέγξει.

Αυτές οι προκλήσεις και δεν λέω προβλήματα, γιατί οι προκλήσεις εμπεριέχουν τη δύναμη της αλλαγής, είναι η ουσία της ζωής μας, το να είμαστε δηλαδή συνεχώς μαθητευόμενοι, συνεχώς αρχάριοι μαθητές.

Οι προκλήσεις μας βγάζουν από τις ψευδαισθήσεις μας ότι δηλαδή θα έχουμε πάντα τον έλεγχο της ζωής μας, ότι θα έχουμε ασφάλεια και μας υπενθυμίζουν ότι η ζωή είναι απρόβλεπτη.

Όσο και αν προσπαθούμε να λιαίνουμε τις αιχμηρές γωνίες της ζωής και να διορθώνουμε τις ατέλειες, πολλές φορές δεν θα γίνονται τα πράγματα όπως θέλουμε.

Όσο σίγουροι και βέβαιοι κι αν αισθανόμαστε οι προκλήσεις μας αναγκάζουν να παραδεχτούμε ότι απλά δεν γνωρίζουμε, ότι έχουμε άγνοια.

Οι προκλήσεις μας αναγκάζουν να αντικρίσουμε την σκληρότητα ενός συναισθήματος.

Οι προκλήσεις μας αναγκάζουν να αποδεχτούμε την απώλεια, την τραγωδία, τον πόνο.

Οι προκλήσεις μας αποκαλύπτουν τα εσωτερικά μας αδύνατα και δυνατά σημεία και την αντοχή μας.

Μαραθωνοδρόμοι

Όταν είμαστε μέσα στη δύνη μιας πρόκλησης το μόνο που θέλουμε είναι να φύγουμε όσο το δυνατόν γρηγορότερα, όμως και μαραθωνοδρόμοι να γίνουμε η πρόκληση  θα μας περιμένει και θα παραμένει. Και αυτό συμβαίνει γιατί εμείς έχουμε κολλήσει στην πρόκληση στην προσπάθεια μας να την αποφύγουμε. Έτσι έχουμε μάθει να αντιδράμε, είμαστε εθισμένοι  στην αποφυγή του πόνου, στην αποφυγή των προβλημάτων, θέλουμε να μένουμε ανέγγιχτοι από προβλήματα δηλαδή ανέγγιχτοι από τη ζωή.

Είναι μάταια  η προσπάθεια κανείς δεν μπορεί να αποφύγει τη ζωή. Ο πόνος , η πρόκληση είναι εκεί και θα παραμείνει μέχρι να μας διδάξει.

Παρόντες στη ζωή

Ναι είμαστε ευάλωτοι, ναι είμαστε αδύναμοι, ναι έχουμε χάσει τον έλεγχο, ναι δεν ξέρουμε τι θα μας συμβεί. Αυτό είμαστε, αυτό σημαίνει να είμαστε άνθρωποι. Βιώνοντας κάθε πρόκληση, βιώνουμε την βαθιά αληθινή ανθρώπινη μας φύση.

Και αυτό είναι μια καλή ζωή.

Μια ιστορία

Μια κόρη συνεχώς παραπονιόταν στον πατέρα της για τις αναποδιές που τις συνέβαιναν

Το ηλιακό μας σύστημα τι συμβαίνει στη γειτονιά μας; συνέντευξη με τον φυσικό Σπύρο Σβερκούνο

Ο άνθρωπος πάντα σήκωνε τα μάτια του προς τον ουρανό, ίσως για να αναζητήσει μια καθησυχαστική βεβαιότητα που του έλειπε απο τις σχέσεις του παρατηρώντας την κανονικότητα του ηλιακού μας συστήματος, τις επαναλαμβανόμενες κινήσεις των πλανητών, την ανατολή και τη δύση, τις όψεις της Σελήνης.

Το σύμπαν δεν μας είναι τόσο άγνωστο και ξένο όπως παλιά. Ο άνθρωπος προσπαθεί να δώσει ένα νόημα σε αυτό που τον περιβάλλει και τον περιέχει κατανοώντας το. Ο φυσικός κ. Σπύρος Σβερκούνος θα μας δώσει χρήσιμες γνώσεις για το ηλιακό μας σύστημα.ηλιακο συστημα 5ηλιακο σύστημα3ηλιακο συστημα13ηλιακο συστημα6ηλιακο συστημα8

Υπάρχει σταθερότητα στο ηλιακό μας σύστημα;

Το ηλιακό μας σύστημα υπάρχει εδώ και περίπου 4,6 δισ. χρόνια με τον Ήλιο να έχει ηλικία περίπου 5 δισ. χρόνια. Ο Ήλιος μας είναι ένα τυπικό άστρο που κατέχει περίπου το 99,9% της συνολικής μάζας του ηλιακού συστήματος. Συνεπώς μπορούμε να πούμε ότι το σύστημα είναι αρκετά σταθερό σε ότι αφορά κυρίως τις κινήσεις των πλανητών γύρω από το κεντρικό άστρο. Φυσικά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπήρξαν στο πέρασμα του χρόνου μεταβολές στους πλανήτες, μεταβολές που σχετίζονται κυρίως με ατμοσφαιρικά και γεωλογικά φαινόμενα.

2. Όλοι οι πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος περιφέρονται με την ίδια κατεύθυνση γύρω από τον ήλιο; Όλοι περιστρέφονται γύρω από τον άξονά τους;

Ναι, οι πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος περιφέρονται με την ίδια κατεύθυνση γύρω από τον Ήλιο και αυτό σχετίζεται με τις αρχικές συνθήκες που επικρατούσαν όταν δημιουργήθηκε το ηλιακό σύστημα. Φυσικά δεν περιστρέφονται όμως με την ίδια ταχύτητα, οι πιο κοντινοί στον Ήλιο περιστρέφονται πιο γρήγορα από τους πιο μακρινούς. Δεν είναι τυχαίο ότι ο πλανήτης Ερμής , ο πιο κοντινός στον Ήλιο πήρε το όνομα του αγγελιοφόρου των θεών του Ολύμπου.

Ναι, όλοι οι πλανήτες περιστρέφονται γύρω από τον άξονά τους και ολοκληρώνουν την περιστροφή τους σε χρόνους που κυμαίνονται από μερικές ώρες ως και αρκετές μέρες. Η Αφροδίτη είναι η πιο ενδιαφέρουσα περίπτωση καθώς έχει την μεγαλύτερη περίοδο περιστροφής γύρω από τον άξονά της, περίπου 243 μέρες και μάλιστα κατά την ανάδρομη φορά, δηλαδή από την Ανατολή προς τη Δύση.

3. Στη γη ο αέρας που αναπνέουμε είναι 78% άζωτο και 21% οξυγόνο, πως είναι η ατμόσφαιρα των άλλων πλανητών;

Υπάρχουν πλανήτες όπως ο Ερμής και ο Άρης που έχουν ελάχιστη ή πολύ αραιή ατμόσφαιρα, ενώ υπάρχουν άλλοι όπως η Αφροδίτη που έχουν πολύ πιο πυκνή ατμόσφαιρα. Η ατμοσφαιρική πίεση στην επιφάνεια της Αφροδίτης είναι 92 φορές μεγαλύτερη από αυτή της Γης, με το CO2 να αποτελεί το 97% της ατμόσφαιρας της. Για αυτό το λόγο η Αφροδίτη παρουσιάζει πολύ έντονο φαινόμενο θερμοκηπίου. Είναι χαρακτηριστικό ότι είναι ο πιο θερμός πλανήτης του ηλιακού συστήματος με μέση θερμοκρασία περίπου 480οC. Οι αέριοι γίγαντες όπως ο Δίας , ο Κρόνος κτλ. έχουν ατμόσφαιρες με κύριο στοιχείο το Υδρογόνο.

4. Γιατί η Γη δεν στέκεται όρθια και γέρνει προς τη μία πλευρά με κλίση 23,5 μοίρες, ποιες είναι οι συνέπειες αυτής της κλίσης για τη ζωή στον πλανήτη μας; Τι συμβαίνει στους άλλους πλανήτες που έχουν κλίση πολύ μικρότερη ή πολύ μεγαλύτερη από αυτή της Γης;

Κάθε πλανήτης του ηλιακού συστήματος παρουσιάζει μια κλίση του άξονα περιστροφής του γύρω από τον εαυτό σε σχέση με το επίπεδο περιστροφής του γύρω από τον Ήλιο. Η πιο ακραία περίπτωση είναι του πλανήτη Ουρανού, όπου ο άξονας περιστροφής γύρω από τον εαυτό του βρίσκεται σχεδόν πάνω στο επίπεδο της τροχιάς του γύρω από τον

Ήλιο. Η κλίση αυτή καθορίζει τον κύκλο εποχών και είναι ο λόγος που όταν στο Βόρειο Ημισφαίριο έχουμε χειμώνα στο Νότιο έχουμε καλοκαίρι.

 

6. Ο άξονας περιστροφής της Γης είναι σταθερός; σήμερα ο βορράς δείχνει τον πολικό αστέρα θα συμβαίνει πάντα αυτό;

Ο άξονας περιστροφής της Γης δεν είναι σταθερός αλλά εκτελεί μια σχετικά αργή περιστροφή που διαρκεί περίπου 26.000 χρόνια, η κίνηση αυτή ονομάζεται μετάπτωση του άξονα. Αυτό σημαίνει ότι σε μερικές χιλιάδες χρόνια τον ρόλο του Βόρειου Πολικού Αστέρα δεν θα παίζει το α της Μικρής Άρκτου αλλά κάποιο άλλο αστέρι. Ταυτόχρονα ο άξονας εκτελεί άλλη μια κίνηση που ονομάζεται κλόνιση.

7. Η Γη σε σχέση με τους άλλους πλανήτες έχει έναν πολύ μεγάλο δορυφόρο τη Σελήνη, ποιος είναι ο ρόλος της για τη ζωή στον πλανήτη μας;

Έχουν διατυπωθεί κατά καιρούς πάρα πολλές υποθέσεις για τον ρόλο της Σελήνης στην εξέλιξη της ζωής στον πλανήτη. Είναι γνωστό ότι η Σελήνη συμβάλει σε μεγάλο βαθμό στο φαινόμενο της παλίρροιας. Χωρίς αυτές τις παλιρροιακές δυνάμεις η περιστροφή της Γης γύρω από τον άξονα της θα ήταν πολύ πιο γρήγορη, με αποτέλεσμα την δημιουργία μόνιμων ισχυρών ανέμων. Η βαρύτητα της Σελήνης σταθεροποίησε τον άξονα περιστροφής με αποτέλεσμα να έχουμε σταθερότερο κύκλο εποχών. Σε κάθε περίπτωση η ζωή στη Γη εμφανίστηκε και εξελίχθηκε σε συνθήκες που σε ένα βαθμό καθορίστηκαν και από τον δορυφόρο μας, είναι βέβαιο ότι η πορεία της εξέλιξης των ζωντανών οργανισμών στον πλανήτη μας θα ήταν διαφορετική αν δεν επικρατούσαν αυτές οι συνθήκες. Υπάρχει μάλιστα ένας κλάδος της επιστημονικής έρευνας που ονομάζεται αστροβιολογία και μελετά ακριβώς αυτό το ζήτημα, δηλαδή τι είδους ζωή μπορεί να επιβιώσει σε  διαφορετικές συνθήκες πλανητών.

8. Σήμερα με τις ακτίνες λέιζερ υπολογίζουμε σε δευτερόλεπτα τη απόστασης της Γης από την Σελήνη, η απόσταση αυτή θα είναι πάντα σταθερή;

Η Σελήνη περιστρέφεται γύρω από τη Γη σε ελλειπτική τροχιά, η μέση απόσταση Γης – Σελήνης είναι περίπου 384.000 km, όμως η απόσταση αυτή μεγαλώνει περίπου 4 εκατοστά τον χρόνο. Συνεπώς η Γη και η Σελήνη πολύ αργά απομακρύνονται.

9. Ο Πλούτωνας είναι πλανήτης; γιατί θεωρείται ιδιαίτερη περίπτωση;

Η Διεθνής Αστρονομική Ένωση «καθαίρεσε»  το 2006 τον Πλούτωνα από την ομάδα των πλανητών και τον ενέταξε στην κατηγορία των νάνων πλανητών. Η εξέλιξη της τεχνολογίας είχε επιτρέψει στους αστρονόμους να εντοπίσουν και άλλα ουράνια σώματα ( όπως ο πλανήτης νάνος Έριδα) με συγκρίσιμα με τον Πλούτωνα μεγέθη.  Οι επιστήμονες της Ένωσης εκτιμήσαν ότι τα χαρακτηριστικά του Πλούτωνα ταιριάζουν καλύτερα σε αυτή τη νέα αυτή κατηγορία των νάνων πλανητών.

10. Γνωρίζουμε ότι πέφτουν πέτρες από τον ουρανό, έχουμε στοιχεία για την συχνότητα και την ποσότητα των μετεωριτών και κομητών που έχουν πέσει στη Γη; Ο άνθρωπος μπορεί να αντιμετωπίσει μελλοντικές απειλές;

Ο βομβαρδισμός της Γης από μετέωρα είναι διαρκής, κάθε χρόνο δεκάδες χιλιάδες τόνοι εισέρχονται στην ατμόσφαιρα κυρίως με τη μορφή σκόνης ή πολύ μικρών αντικειμένων. Τα μεγαλύτερα αντικείμενα αναφλέγονται εξαιτίας της τριβής με την ατμόσφαιρα μας και ακτινοβολούν, είναι αυτά που ο λαός μας τα ονομάζει «πεφταστέρια». Φυσικά δεν πρόκειται για αστέρια αλλά για  κομμάτια βράχου. Αν το αντικείμενο είναι αρκετά μεγάλο και καταφέρει να διαπεράσει την ατμόσφαιρα και να φτάσει τελικά στην επιφάνεια της Γης τότε μιλάμε για μετεωρίτη. Αν ο μετεωρίτης είναι αρκετά μεγάλος μπορεί να προκαλέσει τεράστιους κρατήρες όπως ο περίφημος κρατήρας στην Αριζόνα που έχει διάμετρο 1500 μέτρα και δημιουργήθηκε πριν από 50.000 χρόνια από έναν μετεωρίτη με μέγεθος όσο ένα γήπεδο μπάσκετ. Μια από τις επικρατέστερες θεωρίες για την εξαφάνιση των δεινοσαύρων πριν από 65 εκατομμύρια χρόνια αποδίδεται στην πτώση ενός αστεροειδούς στη χερσόνησο Γιουκατάν στο σημερινό Μεξικό. Το 75% της γήινης επιφάνειας καλύπτεται από το νερό της θάλασσας συνεπώς οι μεγάλοι μετεωρίτες που έπεσαν σε αυτές τις περιοχές δεν δημιούργησαν κρατήρες, οι κρατήρες στη στεριά από την άλλη πλευρά μπορούν στο πέρασμα των χρόνων να «εξαφανιστούν» εξαιτίας της διάβρωσης ή ακόμα να μετατραπούν σε λίμνες. Αντίθετα η επιφάνεια της Σελήνης που δεν έχει ατμόσφαιρα είναι διάτρητη από κρατήρες που μαρτυρούν τον συνεχή βομβαρδισμό της. Το 1994 οι αστρονόμοι για πρώτη φορά παρατήρησαν τη σύγκρουση ενός κομήτη του Σουμέικερ-Λέβι  9 με τον πλανήτη Δία.  Εάν ένας τέτοιος κομήτης έπεφτε στη Γη, θα σήμαινε το τέλος του πλανήτη μας με τη σημερινή του μορφή. Οι αστρονόμοι σε όλο τον κόσμο αναζητούν αντικείμενα που έχουν έστω και μικρή πιθανότητα να συγκρουστούν με τη Γη στα επόμενα χρόνια. Αν κάποια στιγμή στο μέλλον εμφανιστεί κάποια πραγματική απειλή τότε είναι βέβαιο ότι θα ενεργοποιηθούν τα σχέδια που έχουν εκπονηθεί για την αλλαγή της τροχιάς του απειλητικού αντικειμένου.

Επιστήμη και διαίσθηση

 

Οι πιο γόνιμες εξελίξεις στην ιστορία της ανθρωπότητας  δημιουργήθηκαν εκεί που συναντήθηκαν διαφορετικοί, ανατρεπτικοί τρόποι σκέψης, εκεί που συναντήθηκε ο ορθολογισμός η διαίσθηση και η φαντασία. Αυτή η συνάντηση είναι απαραίτητη και αναγκαία για την κατανόηση του κόσμου μας.

Μάικλ Φαραντέι

Ο Άγγλος φυσικός Φαραντέι  εγκατέλειψε το σχολείο για να εργαστεί, δεν απέκτησε ποτέ πανεπιστημιακή μόρφωση γιατί οι γονείς του δεν μπορούσαν να τον στηρίξουν οικονομικά. Ετσι από έφηβος εργαζόταν σε μια βιβλιοθήκη και παρακολουθούσε τις διαλέξεις των φυσικών στην Βασιλική Ακαδημία του Λονδίνου. ‘Ενας  χημικός  αναγνωρίζοντας την εξυπνάδα του τον πήρε βοηθό στο εργαστήριο του. Ο Φαραντέι άρχισε τα πειράματα, το 1831 κατάφερε να δώσει απάντηση στο ερώτημα που ταλάνιζε την επιστημονική κοινότητα των φυσικών για το αν ένα μαγνητικό πεδίο μπορούσε να δημιουργήσει ηλεκτρικό ρεύμα. Στην συνέχεια η αχαλίνωτη φαντασία του , το διεισδυτικό πνεύμα του και η διαίσθηση του τον οδήγησαν στην ανατροπή των θεωριών των φυσικών για τον ηλεκτρισμό. Άνοιξε νέους δρόμους στην επιστημονική έρευνα και τις εφαρμογές στην καθημερινή ζωή.

Βόλφγκανγκ Πάουλι

Ο φυσικός Πάουλι ακολουθώντας την διαίσθηση του το 1931 και χωρίς να μπορεί να αποδείξει τους ισχυρισμούς του, φαντάστηκε την ύπαρξη ενός σωματιδίου με ασυνήθιστες ιδιότητες δηλαδή φαντάστηκε ένα σωματίδιο που δεν είχε μάζα, δεν είχε ηλεκτρικό φορτίο, που ταξίδευε με την ταχύτητα του φωτός και δεν αλληλεπιδρούσε με άλλα σωματίδια.

Το 1955 αμερικανοί φυσικοί επιβεβαίωσαν την ιδιοφυή διαίσθηση του Πάουλι, το νετρίνο όπως ονομάζεται σήμερα θεωρείται μαζί με τα φωτόνια η αρχέγονη ακτινοβολία του σύμπαντος.

Αλβέρτος Αινστάιν, αν δε συγκρουστούμε με τη λογική δε θα φθάσουμε ποτέ πουθενά

Το 1905 ένας υπάλληλος του γραφείου ευρεσιτεχνών της Βέρνης  ο νεαρός Αλβέρτος,στοχαζόταν πάνω στη φυσική και εκεί μέσα καταστάλαξε στην θεωρία της σχετικότητας, μετά βρήκε το θάρρος να γράψει ένα άρθρο που άλλαζε τα θεμέλια της φυσικής, άλλαζε την αντίληψη μας για το χρόνο και τον χώρο. Η επιστημονική κοινότητα του γύρισε την πλάτη καθώς  οι πειραματικές αποδείξεις της θεωρίας του ήταν πολύ περιορισμένες, το 1919 όμως μια έκλειψη ηλίου έδωσε του έδωσε την ευκαιρία να επαληθεύσει τη θεωρία του.

Μαθηματική διαίσθηση

Τα μαθηματικά αποκάλυψαν ότι υπάρχει ένα όριο στην ορθολογιστική σκέψη και ότι κανένα μυστήριο δεν μπορεί να λυθεί μόνο με τον ορθό λόγο.

Ο πασίγνωστος μαθηματικός Κουρτ Γκέντελ  ο οποίος είναι δημιουργός  του διάσημου  μαθηματικού θεωρήματος που φέρει το όνομά του( το θεώρημα της μη πληρότητας) και το οποίο θεωρείται η πιο σημαντική λογική ανακάλυψη, υποστήριξε ότι  οι μαθηματικές διατυπώσεις ποτέ δεν μπορούμε να πούμε αν είναι αληθείς ή ψευδείς  και το εγχείρημα να θέσουμε τα μαθηματικά σε μια λογική βάση είναι ουτοπικό.

Ο μαθηματικός Καρλ Γκάους ανέφερε ότι μετά από πολλά χρόνια μάταιων ερευνών, μια μέρα είχε μια ξαφνική έμπνευση σαν μια αναπάντεχη αστραπή που έδωσε λύση σε αυτό που αναζητούσε.

Ο μαθηματικός Ανρί Πουανκαρέ  διηγήθηκε ότι η λύση ενός μαθηματικού προβλήματος που για πολύ καιρό τον απασχολούσε εμφανίστηκε απρόσμενα στη διάρκεια μιας εκδρομής.

Ο Ινδός μαθηματικός Σρινιβάσα Ραμανουτζάν διατύπωνε νέα μαθηματικά θεωρήματα με βάση την φαντασία  και την διαίσθηση του.

 

Ο πολιτισμός της καλλιέργειας

Γνωρίζω τη φύση την τροφή μου το σώμα μου τον εαυτό μου

Αγρόκτημα Φυσικής και Παραδοσιακής Καλλιέργειας Φοίφα

επιστημη και διαίσθηση7επιστημη και διαίσθηση3επιστημη και διαίσθηση8

Η θαυμαστή ικανότητα του σώματος μας να αυτοεπιδιορθώνεται

 

Η επιστήμη υποστηρίζει ότι είμαστε κατασκευασμένοι για να λειτουργούμε με θαυμαστό τρόπο και ότι είμαστε υπερβολικά πολύπλοκοι για να λειτουργούμε τέλεια. Έτσι το σώμα μας κινητοποιείται  και προσπαθεί συνεχώς να μας επαναφέρει σε ισορροπία και να επιστρέψει στην υγιή κατάσταση.

Τα κύτταρα μας είναι πολύπλοκα εργοστάσια όπου συμβαίνουν εκατομμύρια χημικές αλληλεπιδράσεις. Κάθε όργανο μας εξαρτάται για την επιβίωση του από την εξισορροπημένη λειτουργία όλων των άλλων οργάνων, γι’αυτό και στο σώμα μας συμβαίνουν δισεκατομμύρια θαύματα στην προσπάθεια του να αντισταθμίσει τις διαταραχές και να επαναφέρει την ισορροπία.

Οι πολύ σοβαρές και χρόνιες ασθένειες  δείχνουν ότι ο μηχανισμός επαναφοράς της ισορροπίας έχει καταρρεύσει.

Το 90% του εγκεφάλου μας φροντίζει για την ομαλή λειτουργία του σώματος μας ενώ το 10% του εγκεφάλου αφορά στις σκέψεις. Οι σκέψεις  μας είναι ένας ιδιαίτερα πολύπλοκος συντονισμός δισεκατομμυρίων κυττάρων που προσπαθούν να επιτύχουν μια καλά ρυθμισμένη ισορροπία. Όταν κάτι δεν πάει καλά ο εγκέφαλος μας έχει επαρκή συνδεσμολογία και αντισταθμιστικούς μηχανισμούς εξισορρόπισης.

Γι’αυτό το ανθρώπινο είδος έχει επιβιώσει και έχει την ικανότητα να προσαρμόζεται σ’όλα τα κλίματα, να αντέχει τις σκληρές και ακραίες συνθήκες επιβίωσης και τις δύσκολες συναισθηματικές καταστάσεις.

Ο χρόνος είναι ένας σημαντικός φυσικός θεραπευτής και οι περισσότεροι άνθρωποι καταφέρνουν να αυτοεπιδιορθώνονται .

Είμαστε ένα θαύμα.

 

το σωμα 2

 

σημείωμα εκδότριας

Δεν υπάρχει ιστορία της Ευρώπης αλλά ιστορία του κόσμου» αυτό είπε ο ευρωπαίος ιστορικός Φερνάν Μπροντέλ. Αυτή η γεωιστορική αντίληψη μας βοηθά να εγκαταλεύψουμε τον τοπικισμός μας και να ανοιγόμαστε στην αντίληψη μιας οικουμενικής ιστορίας, της ιστορίας των ανθρώπων. Η ανατολική Μεσόγειος και η εγγύς Ανατολή είναι εγκλωβισμένες σε έναν ανταγωνισμό βίαιο και αιματηρό. Η Αίγυπτος ίσως ει την πιο βίαιη και αιματηρή περίοδο της σύγχρονης ιστορίας της, η κοινότητα των Κοπτών Χριστιανών είναι απροστάτευτη, απομονωμένη, φοβισμένη, η Συρία βρίσκεται ακόμη σε απόγνωση, τα Ιεροσόλυμα είναι διαιρεμένα, διχασμένα, στρατοκρατούμενα. Αυτά δεν είναι κάποια τοπικά προβλήματα που μπορούν να επιλυθούν ξεχωριστά, είναι προβλήματα και προκλήσεις για τη παγκόσμια κοινότητα. Είμαστε κλαδιά του ίδιου δέντρου, του παγκόσμιου δέντρου. Ζούμε σε οικουμενικούς ρυθμούς. Μελετώντας ότι έχει συμβεί σε δεδομένες στιγμές στο παρελθόν σε ολόκληρο τον κόσμο αντιλαμβανόμαστε τα παγκόσμια φαινόμενα συγχρονισμού, τις συγκλήσεις της ανθρώπινης σκέψης όπου εντελώς απομακρυσμένα μέρη της ανθρωπότητας φτάνουν ταυτόχρονα σε πανομοιότυπες ιδέες και αντιλήψεις. Το 200 π.Χ. ο μεσογειακός κόσμος ήταν εναρμονισμένος με τον ινδικό, τον κινέζικο, τον προκολομβιανό κόσμο αλλά και αργότερα το 1800 η δυτική αναγέννηση δεν ήταν μόνο καθολική, ορθόδοξη, προτεσταντική αλλά και ισλαμική και ινδουιστική και βουδιστική. Όσο μελετάμε την μη-δυτική ιστορία τόσο συνειδητοποιούμε την ύπαρξη του παγκόσμιου ρυθμού του παγκόσμιου δέντρου